tik8
پیگیری بلیط
یادداشت کارگردان "شیش و بش" و خاطرات "سنگلج"

یادداشت کارگردان "شیش و بش" و خاطرات "سنگلج"

  • ۰۶ امرداد ۱۳۹۵
  • ساعت:۰۹:۱۲

شرح خبر

<p dir="RTL" style="text-align: justify;">سنگلج تالاری پر خاطره است که از افتتاح آن در مهرماه 1344، حدود نیم قرن می&zwnj;گذرد. یکی از قدیمی&zwnj;ترین تالارهای فعال کشور که در محله&zwnj;ای قدیمی واقع شده است و از همان ابتدا با نیت اجرای نمایش&zwnj;های ایرانی تاسیس شد و تلاش شده بود تا مخاطبان از طبقات مختلف را به خود جلب کند. سنگلج با خود خاطراتی از هنرنمایی بزرگانی چون عزت&zwnj;الله انتظامی، علی نصیریان، عباس جوانمرد، جعفر والی، داوود رشیدی، پرویز فنی&zwnj;زاده، اکبر زنجان&zwnj;پور، جمیله شیخی، هرمز هدایت، پرویز تائیدی، سعدی افشار و بسیاری دیگر از بزرگان تئاتر ایران را به همراه دارد. آنانی که تئاتر را از سال&zwnj;های دورتر دنبال می&zwnj;کنند بی شک نمایش&zwnj;های &quot;امیر ارسلان&quot;، &quot;چوب به دست&zwnj;های ورزیل&quot;، &quot;بهترین بابای دنیا&quot;، &quot;بلبل سرگشته&quot;، &quot;پهلوان اکبر می&zwnj;میرد&quot;، &nbsp;&quot;سلطان مار&quot;، &quot;کوروش پسر ماندانا&quot;، &quot;روزنه آبی&quot;، &quot;افول&quot;، &quot;شهر قصه&quot; و بسیاری دیگر نمایش&zwnj;های به یاد ماندی از نویسندگانی چون پرویز کاردان، غلام&zwnj;حسین ساعدی، علی نصیریان، بهرام بیضایی، اکبر رادی، بیژن مفید و... را به یاد دارند. هر چند در مقطعی و قبل از انقلاب با تغییر سیاست&zwnj;ها نمایش&zwnj;های خارجی نیز در این تالار اجرا شده است ولی همواره به عنوان مرکز توجه و اجرای نمایش&zwnj;های ایرانی شناخته شده و می&zwnj;توان ادعا کرد در حال حاضر در کنار تالار هنر- که مختص اجرای نمایش&zwnj;های کودک و نوجوان است- تنها تالار حرفه&zwnj;ای در تهران است که هویت مشخصی برای مخاطبان خود دارد و اختلاف سلیقه&zwnj;های مدیران آن در طول سال&zwnj;ها شاید در کیفیت آثار اجرا شده در آن تاثیر گذاشته باشد ولی هویت ایرانی بودن تالار را حفظ کرده است. البته این سوال پیش می&zwnj;آید که منظور از نمایش ایرانی چیست؟ آیا نمایشی که توسط یک نویسنده&zwnj;ی ایرانی و در مورد موضوعی &ndash; اجتماعی، تاریخی و... - از جامعه&zwnj;ی ایران نوشته شده باشد، نمایش ایرانی محسوب می&zwnj;شود؟ و یا مراد آثاری است که بر اساس سنت نمایش&zwnj;های ایرانی همچون روحوضی، تعزیه، نقالی و... نگارش و اجرا شود؟ باید گفت به نظر پاسخ به این سوال هنوز محل بحث است. هستند اساتید و هنرمندانی که معتقدند با افزایش تالارهای تئاتری، تالار سنگلج باید صرفا مرکز تولید و اجرای نمایش&zwnj;های ایرانی &ndash; سنتی شود تا هنری مثل نمایش &quot;سیاه بازی&quot; همواره حفظ شود و از طرف دیگر هنرمندانی هستند که دامنه&zwnj;ی نمایش&zwnj;های ایرانی را بزرگتر می&zwnj;انگارند و به حفظ سابقه&zwnj;ی تاریخی این تالار که محل اجرای نمایش&zwnj;های متنوع ایرانی بوده است تاکید دارند. نکته&zwnj;ی اشتراک این دو نظر، اجرای نمایش&zwnj;هایی است بر گرفته از سنت، فرهنگ و اندیشه&zwnj;ی ایرانی که برای مخاطب ایرانی، قابل لمس و درک است.</p> <p dir="RTL" style="text-align: justify;">نمایش &quot;شیش و بش&quot; نوشته&zwnj;ی محمد چرمشیر در ساحت متن با خود نشانه&zwnj;هایی دارد از شخصیت&zwnj;های آشنای نمایش&zwnj;های روحوضی مثل سیاه، حاجی، زن حاجی و... ولی به هیچ وجه تلاش نمی&zwnj;کند تا تبدیل به تیپ&zwnj;های سنتی این&zwnj;گونه نمایش&zwnj;ها شود و از ساختار و قواعد مرسوم نمایش&zwnj;های سنتی و روحوضی تبعیت ندارد. ولی فضای حاکم بر اثر که در دوره&zwnj;ی قاجار و تهران قدیم می&zwnj;گذرد پر است از نشانه&zwnj;های نمایش ایرانی. در اجرا نیز من بر اساس فضای حاکم بر نمایش&zwnj;نامه، با استفاده از دکور، موسیقی، شعر، آواز، لباس، لهجه و... کوشیده&zwnj;ام تا فضای آشنای نمایش ایرانی را برای مخاطب ایجاد کنم. &quot;شیش و بش&quot; فضایی کمدی دارد و در وهله&zwnj;ی اول تلاش داشتم تا مخاطب از دیدن نمایش لذت ببرد و سرگرم شود ولی فراموش نکردیم که هنر تئاتر، هنر اندیشه است. از این رو &quot;شیش و بش&quot; مذمت قضاوت&zwnj;های عجولانه و پرهیز از سوء تفاهم در زندگی اجتماعی است. متاسفانه امروزه در زندگی خیلی از ما موضوعات پیش پا افتاده&zwnj;ای باعث رنجش و ناراحتی&zwnj;های دراز مدت می&zwnj;شود. در صورتی که اگر کمی تامل کنیم در می&zwnj;یابیم که موضوع آنقدر هم اهمیت نداشته که به خاطرش دوستی&zwnj;ها را کنار بگذاریم. دامن زدن به موضوعات کوچک و قضاوت&zwnj;های یک طرفه و اشتباه، ناراحتی و اختلافات را بیشتر و عمیق&zwnj;تر می&zwnj;کند در صورتی که اگر به جای اینکه موضوعی را در ذهنمان پرورش دهیم و بی&zwnj;جهت بزرگ کنیم در موردش با دیگران حرف بزنیم به راحتی قابل حل خواهد بود. &quot;شیش و بش&quot; بیش از هر چیزی در این مورد صحبت می&zwnj;کند که به ظاهر مسائل خیلی توجه نکنیم و اجازه ندهیم تا سوء تفاهم&zwnj;های کوچک تبدیل به اختلاف&zwnj;های بزرگ شود.</p> <p dir="RTL" style="text-align: justify;">اینک نمایش &quot;شیش و بش&quot; نیز رو به پایان است، سپاسگزار محبت و لطف هنرمندان و اساتیدی چون: داریوش اسدزاده، جعفر والی، هرمز هدایت، رضا بابک، قطب&zwnj;الدین صادقی، تاجبخش فنائیان، عطاالله کوپال، سهراب سلیمی، داوود فتحعلی بیگی، سعید اسدی، رحمت امینی و بسیاری دیگر هستم که با حضورشان ما را حمایت کردند و امیدوارم با وجود تمام بی&zwnj;مهری&zwnj;ها و سختی&zwnj;هایی که در طی این مدت نصیب گروه ما شد، اجرای نمایش &quot;شیش و بش&quot; برای مخاطبانش خاطره&zwnj;ای شیرین از دیدن یک نمایش ایرانی در تالاری خاطره&zwnj;انگیز باشد.</p>
منبع:ایران تئاتر