tik8
پیگیری بلیط
یادداشت پرویز جاهد پس از تماشای نمایش "طپانچه خانم"

یادداشت پرویز جاهد پس از تماشای نمایش "طپانچه خانم"

  • ۲۲ آبان ۱۳۹۵
  • ساعت:۰۹:۵۷

شرح خبر

<p style="text-align: justify;">نمایش طپانچه خانم به کارگردانی شهاب&zwnj;الدین حسن&zwnj;پور و نویسندگی محمدامیر یاراحمدی یکی از کم نقص&zwnj;ترین اجراهایی بود که این روزها بر روی صحنه تئاتر چهارسوی تهران دیدم. نمایشی که اگر چه بی مکان و بی زمان است اما آیکونوگرافی صفحه و زبان نمایش مربوط به اواخر دوره قاجار و افول نظام اریستوکراتیک قجری و در آستانه ورود ایران به جهنم مدرن است. تم اصلی نمایش، موانع امکان شکل&zwnj;گیری مدرنیته در ایران است که حامل آن زنی مقتدر از اشراف قاجار به نام اخترالسلطنه یا طپانچه خانم است. نکته تحسین&zwnj;برانگیز نمایشی، زبان آن است که ضمن حفظ هویت و ویژگی تاریخی&zwnj;اش زبانی دراماتیک است و در بند لفاظی و تصنع نمی&zwnj;ماند. کارگردان به جای استفاده از مکان&zwnj;های تاریخی مثل قصر یا تالارهای اشرافی باشکوه و پر زرق و برق، صحنه نمایش را یک اصطبل ساده گرفته و اخترالسلطنه را بر بشکه&zwnj;ای نفت نشانده. این فضاشکنی همراه با گریم اغراق&zwnj;آمیز بازیگران و حرکات مکانیکی آن&zwnj;ها فضایی گروتسک ساخته که با تم محوری نمایش و تضاد جهان سنتی و مدرن و ناممکن بودن شکل&zwnj;گیری مدرنیته در ایران همخوانی دارد. موسیقی نمایش نیز که ترکیب نواهای جاز با با ملودی&zwnj;های ایرانی است و به صورت زنده اجرا می&zwnj;شود، نقش مهمی در ساختن این فضای غریب دارد. و در آخر باید از بازی&zwnj;های خوب بازیگران نمایش یاد کنم که متنی با زبان دشوار را به سادگی اجرا می&zwnj;کنند. فریبا متخصص در نقش اخترالسلطنه، محمد صدیقی&zwnj;مهر، محمد نادری، آرش فلاحت&zwnj;پیشه، گیلدا حمیدی در نقش قمری حضور باشکوهی روی صحنه دارند.</p>
منبع:تیکت