tik8
پیگیری بلیط
گفت و گو با امیر دژاکام کارگردان "آرتور و اویی"

گفت و گو با امیر دژاکام کارگردان "آرتور و اویی"

  • ۲۳ اردیبهشت ۱۳۹۶
  • ساعت:۱۰:۴۳

شرح خبر

<p>&nbsp;</p> <p>به گزارش تیکت به نقل از خبرگزاری ایران تئاتر : دژاکام می گوید دراجرای نمایش &quot;آرتور و اویی&quot; از گفتمان غیررسمی استفاده می&zwnj;شود و معتقد است: &quot;گفتمان رسمی ریاکارانه و پوششی است و به نوعی کلمات را زیبا می&zwnj;کند اما گفتمان غیر رسمی که تاثیرش را در زندگی ما می&zwnj;گذارد همان است که در بین آدم&zwnj;ها در جامعه رد و بدل می&zwnj;شود و به عاداتی که ما در جامعه بین خودمان تبیین کرده&zwnj;ایم برمی&zwnj;گردد.&quot;<br /> امیر دژاکام متولد ۱۳۴۱ در کرمان بازیگر، کارگردان و نویسنده نام آشنای تئاتر کشورمان نمایش&zwnj;های مختلفی از جمله &quot;بهار را دوست دارم&quot;،&quot;شب رجعت&quot;،&quot;بن بست&quot; ،&quot;پرنده&zwnj;های شط&quot;، &quot;حکم&quot; و... رادر پرونده حرفه ای خود دارد. با او که نمایش &quot;آرتور و اویی&quot; برتولت برشت را پس از بیست سال در سالن حافظ روی صحنه برده است&nbsp; در آستانه تمدید اجرای نمایشش گفت&zwnj;وگو کردیم.<br /> امیر دژاکام با بیان اینکه متن نمایشنامه برشت در حقیقت یک نقشه راه است، اظهارکرد: این متن ترجمان اتفاقات تاریخی است که باعث به قدرت رسیدن هیتلر می&zwnj;شود.&nbsp; نمایش&zwnj;های برشت معمولا با جشن و شادمانی اجرا می&zwnj;شود و همیشه در متن&zwnj;هایش سرود دارد و نمایش با آهنگ همراه است.<br /> او در پاسخ به این سوال که این نمایش در عین طنز بودن به موضوعاتی از جمله اختلاس، رشوه و ... اشاره می&zwnj;کند یا طنزی که در آن وجود دارد باعث دور شدن مخاطب از این موضوعات نمی&zwnj;شود تصریح کرد: &quot;خنده امر بسیار جدی است و به نظرم چیزی جدی&zwnj;تر از خنده در دنیا وجود ندارد بخاطر اینکه خنده قدرت حیات و اندیشیدن را زیاد می&zwnj;کند و تحمل بشر را در زندگی بیشتر کرده و از نظر بیوشیمی ساختار بدن و آناتومی را تنظیم می&zwnj;کند و توجه را به مسائل عمیقی که در این نمایش بیان می&zwnj;شود بیشتر می&zwnj;کند.&quot;<br /> این کارگردان تئاتر افزود: &quot;تراژدی با امروز ما سازگار نیست چرا که انسان&zwnj;ها امروز به اندازه نیازتراژدی احساساتی نیستند و یکسویه به غم نگاه کردن و یکسویه به رنج&zwnj;ها نگاه کردند ممکن نیست چراکه زندگی امروز بشری در شادی و غم تنیده شده. آرتور و اویی روایت تلخ و طنزی است. شوخی&zwnj;هایی که در آن آمده هیچکدام بدون گذاره معنایی در پشت سر خود نیستند ما می&zwnj;توانیم همین نمایش را با شوخی&zwnj;های خالطوری یا نا مربوط اجرا کنیم و مدت نمایش به چهار ساعت برسد اما این خواسته ما نیست و اجرا نمی&zwnj;کنیم.&quot;<br /> دژاکام ادامه داد: &quot;تمام شوخی&zwnj;هایی که در این نمایش به کار رفته موقعیت طنز و آیرونیک یا گروتسک دارند یا بعضا این شوخی&zwnj;ها مشمئز کننده هستند به دلیل اینکه رفتار آن کاراکتر مشمئز کننده است و رفتار تاریخی که اتفاق افتاده همزمان گریه&zwnj;دار و خنده&zwnj;دار است این طنز طنزی است که لحظه به لحظه آن شما را به فکر وامی&zwnj;دارد.&quot;<br /> او با بیان اینکه در این نمایش از گفتمان غیررسمی استفاده می&zwnj;شود خاطرنشان کرد: &quot;معتقدم گفتمان رسمی ریاکارانه و پوششی است و به نوعی کلمات را زیبا می&zwnj;کند اما گفتمان غیر رسمی که تاثیرش را در زندگی ما می&zwnj;گذارد همان است که در بین آدم&zwnj;ها در جامعه رد و بدل می&zwnj;شود و به عاداتی که ما در جامعه بین خودمان تبیین کرده&zwnj;ایم برمی&zwnj;گردد. در این نمایش هیچ کلمه&zwnj;ای به کار برده نشده مگر اینکه دلایل تلخی مبنی براندیشه&zwnj;های آن کاراکتر در آن&zwnj;جا وجود داشته باشد و در آن هیچ بداهه&zwnj;گویی استفاده نشده است.&quot;<br /> دژاکام درباره انتخاب بازیگرانش نیز گفت: &quot;بازیگران این نمایش اعضای گروه ماهان هستند که ما سال&zwnj;هاست با هم کار می&zwnj;کنیم برخی از بازیگران نیز دانشجویان من هستند که به صورت مداوم در این سال&zwnj;ها با هم کار کردیم و با تمام افرادی که در این نمایش کار می&zwnj;کنم بیش از سه سال است که همکاری دارم.&quot;<br /> کارگردان نمایش &quot;ننه دلاور&quot; در پاسخ به این سوال که چقدر این زمان از نظر شرایط سیاسی و اجتماعی مناسب اجرای این نمایش بود توضیح داد: &quot;تابستان سال گذشته که این نمایش را برای اجرا انتخاب کردم اصلا به موضوع انتخابات فکر نمی&zwnj;کردم و موضوعات دیگری مانند رشوه&zwnj;ها، فسادهای اقتصادی و ... باعث شد تا این نمایش را انتخاب کنم.&quot;<br /> او ادامه داد: &quot;در آخر نمایش نیز به مقاومت&zwnj;پذیری اشاره می&zwnj;کند منظور از مقاومت در این نمایش حضور فعال انسان&zwnj;ها در عرصه&zwnj;های اجتماعی است. برشت یک فرد سیاسی است و این نمایش نیز یک نمایش سیاسی است و درباره موضوعات اجتماعی نظر می&zwnj;دهد ما هم در چهارچوبی که مقررات و قوانین وجود داشته کار را ارائه دادیم. این نمایش یک اتفاق تاریخی را بازگو می&zwnj;کند و مفر نفوذ در این شهر شورای شهر است&quot;.<br /> دژاکام با بیان اینکه درباره میزانسن و زیباشناسی مشکلی نداشتم، درباره بازی در فضای میدانی اظهارکرد: &quot;بازی در میدان کار را به شدت برای بازیگر سخت می&zwnj;کند و اصلا بازی در این فضا با بازی در صحنه یک سویه بسیار متفاوت است و بازیگران قدرتمندتری می&zwnj;خواهد خوشخبتانه من به بازیگرانم افتخار می&zwnj;کنم و تک&zwnj;تک&zwnj;شان با قدرت می&zwnj;توانند در ۳۶۰ درجه کار می&zwnj;کنند. در حقیقت بازی در میدان مانند این است که شما تکیه&zwnj;گاهی ندارید.&quot;<br /> او همچنین درباره موسیقی این نمایش که به صورت زنده اجرا می&zwnj;شد گفت: &quot;اجرای موسیقی زنده در تئاتر بسیار سخت است. محسن مهاجر نوازنده&zwnj;ای است که به تنهایی می&zwnj;تواند کنسرت برگزار کند تمام کسانی که در موسیقی این نمایش با ما همکاری می&zwnj;کنند بسیار حرفه&zwnj;ای هستند و به نظرم جمع&zwnj;کردن هنرمندان حرفه&zwnj;ای بدون بودجه بسیار سخت است یا باید دل آنها را بدست آوری یا عقل&zwnj;شان را. فکر می&zwnj;کنم ما در این نمایش هم عقل آنها را بدست آوردیم و هم دل&zwnj;شان را اما متاسفانه در این کار جیب&zwnj;هایشان خالی ست.&quot;<br /> کاگردان نمایش &quot;آرتور و اویی&quot; درباره استقبال مخاطبان از این نمایش گفت: وقتی در سالن هستم اینقدر استقبال مخاطبان خوب است که می&zwnj;خواهم بال درآورم وقتی مردم رنج&zwnj;هایشان را می&zwnj;شنوند و با آن ارتباط برقرار می&zwnj;کنند. این نمایش همانطور که گفتم از زبان غیر رسمی بهره می&zwnj;برد و از آنجا که زبان غیررسمی راست&zwnj;گوست چیزهایی را بازگو می&zwnj;کند که پشت درهای بسته برخی از سیاستمداران یا مدیران درباره مجموعه&zwnj;شان می&zwnj;گویند و با حرفهایی که در سخنرانی&zwnj;های رسمی گفته می&zwnj;شود متفاوت است. اگر سخنرانی&zwnj;های رسمی خوب است چرا پس با اتفاقات اطراف ما متفاوت و نازیباست.<br /> او با بیان اینکه زبان&zwnj; غیررسمی کمک کننده است گفت: سعدی، مولوی، حافظ، شکسپیر، ایپسن و ... از زبان غیر رسمی استفاده می&zwnj;کنند و اصولا این&zwnj;ها آدم&zwnj;های اتو کشیده&zwnj; و یک جانبه&zwnj;&zwnj; &zwnj;نگرانه نیستند و لایه&zwnj;های مختلف را می&zwnj;بینند. مسلما کسی که یک سویه بشر را می&zwnj;بیند دچار مشکل است چراکه بشر سویه&zwnj;ها و نقش&zwnj;های مختلف دارد و همه یک جور نیستند صحنه تئاتر صحنه گوناگونی و رنگارنگی زبان&zwnj;ها و واژه&zwnj;های مختلف است.</p> <p>&nbsp;</p>
منبع:ایران تئاتر