tik8
پیگیری بلیط
گفت‌وگو با فرهاد آئیش به مناسبت ایفای نقش‌های دکتر مصدق و سقراط

گفت‌وگو با فرهاد آئیش به مناسبت ایفای نقش‌های دکتر مصدق و سقراط

  • ۱۹ امرداد ۱۳۹۵
  • ساعت:۱۱:۴۷

شرح خبر

<p dir="RTL" style="text-align: justify;">فرهاد آئیش بازیگر پرکار و کارکشته&zwnj;ای است که هر دفعه در جلد یک نقش مهم فرو می&zwnj;رود و می&zwnj;تواند در برابر تماشاگر معجزه کند. اینک او در تئاتری به نام &quot;راپورت&zwnj;های شبانه دکتر مصدق&quot; در نقش شخصیت تاریخی ظاهر شده که در پیشرفت ملی&zwnj;گرایی و ملی&zwnj;&zwnj;شدن صنعت نفت نقش بسزایی داشته است. سیاسیون مشهور کشور؛ چه در مجلس و چه در دولت و حسن روحانی برای دیدن این تئاتر در تالار وحدت حاضر شده&zwnj;اند که نشان می&zwnj;دهد همچنان موضوع ملی&zwnj;شدن صنعت نفت و کودتای آمریکایی&zwnj;ها در 28 مرداد 1332 برای مردم ما امری هیجان&zwnj;انگیز و پر از چالش&zwnj;های ریز و درشت است. فرهاد آئیش در ادامه همین اجرا برای بار سوم در نقش سقراط در نمایشی به همین نام ظاهر خواهد شد. بازی فرهاد آئیش چه در سینما و چه در تئاتر برای تماشاگر قابل&zwnj;باور و جذاب و دیدنی بوده که نشان از یک دانش گسترده و تجربه&zwnj;ای طولانی در زمینه بازیگری دارد. او یکی از معدود بازیگرانی است که تنها به ذات و خوی تجربی خویش توجه نمی&zwnj;کند و همیشه دست به تحقیق و پژوهش در رسیدن به نقش موردنظر خود می&zwnj;زند<span dir="LTR">.</span><br /> <br /> نمایش &quot;راپورت&zwnj;های شبانه دکتر مصدق&quot; از چه زمانی کار خود را با بازیگری مثل شما شروع کرد و روند تمرینات و اجرا چگونه پیش رفت؟<br /> این کار الان اجراهای زیادی را پشت&zwnj;سر گذاشته و ما از یک ماه پیش از اجرا شروع به کار کردیم. این نقش بسیار ترسناک بود. نقش&zwnj;های تاریخی لرزه بر اندام آدم می&zwnj;اندازند. زیرا بسیار نزدیک هستند و از این اشخاص ویدئو، عکس و همه نوع اطلاعات وجود دارد. نکته دیگری که باید رعایت کنید این است که باید به سمت واقعیت گام بردارید، زیرا بسیاری این افراد تاریخی را می&zwnj;شناسند و شما نمی&zwnj;توانید از واقعیت و تاریخ دوری بجویید. البته شما در اجراهای &quot;سوبژکتیو&quot; می&zwnj;توانید از تخیل خودتان بهره بجویید؛ ولی این کار ایجاب می&zwnj;کرد هرچه بیشتر به سوی عناصر مستند و آنچه واقع بوده، برویم<span dir="LTR">.</span><br /> چگونه می&zwnj;شود درونیات فردی مثل محمد مصدق را واکاوی کرد؛ او ارباب&zwnj;زاده و از خانواده&zwnj;های بزرگ ایران بوده است؛ زمین&zwnj;دار بوده است؛ از سوی دیگر در حیطه سیاست دوست داشته که قهرمان شود و کارهای بزرگی انجام دهد؛ او فردی پیچیده و شخصیتی قدرتمند داشته است. چگونه توانستید به درونیات چنین فردی نفوذ کنید؟<br /> من روی این کار بسیار تحقیق و پژوهش کردم، به دلیل همین نکته&zwnj;ای که شما گفتید. با یک شخصیت بسیار پیچیده مواجه بودیم. آدم&zwnj;های مختلفی در مورد این شخصیت صحبت کرده&zwnj;اند. به&zwnj;تازگی فکت&zwnj;های مختلفی نیز از سازمان &quot;سی&zwnj;ای&zwnj;ای&quot; بیرون آمد که شخصیت مصدق را پیچیده&zwnj;تر و غامض&zwnj;تر کرده است. من از طریق افرادی که او را می&zwnj;شناختند و درباره او نوشته&zwnj;اند، اطلاعات مفیدی کسب کردم. همچنین تاریخچه زندگی خصوصی و عادی او در کنار بررسی عکس&zwnj;ها و فیلم&zwnj;ها به واکاوی میمیک&zwnj;ها و بادی&zwnj;لنگوئج&zwnj;ها (زبان بدن) منجر شد و به شناخت درونیات نسبی این شخصیت پیچیده کمک کرد. با این حساب روزی رسید که من به صورت نسبی باور کردم مصدق هستم. البته باید بگویم که 6 روز از اجرا گذشته بود و من بعد از آن 6 روز دیگر باورم شد که مصدق هستم. در زیر پوست خودم احساس می&zwnj;کنم یک مصدق هم دارم. من نوعی خودش هم نمی&zwnj;داند که خودش هم کیست، چه برسد که خودی را که نمی&zwnj;شناسد کیست بخواهد نقش دیگری را بازی کند؛ بنابراین، همه&zwnj;چیز نسبی است. یک اندازه است که چشم&zwnj;های بازیگر باور می&zwnj;کند و یک اندازه دیگر هم هست که قلب بازیگر آن را باور می&zwnj;کند. این اتفاق هر زمانی رخ بدهد شما می&zwnj;توانید بگویید تماشاگر هم باور کرده است. هرموقع، با این مشکل مواجه شدید باید از خودتان سوال کنید که &quot;آیا شما خودتان هستید؟&quot; باز هم می&zwnj;گویم که همه&zwnj;چیز نسبی است و این امر در بازیگری به &zwnj;شدت صدق می&zwnj;کند. بگذارید خاطره&zwnj;ای برایتان تعریف کنم. من چند روز پیش به سمت تجریش در حرکت بودم. جناب سروانی یک راننده تاکسی را جریمه می&zwnj;کرد. اول خیابان نیاوران روبه&zwnj;روی شهرداری بود. این راننده تاکسی پیاده شده بود و جلوی موتور افسر ایستاده بود و چنان شانه&zwnj;هایش را خم کرده بود و شانه&zwnj;هایش را انداخته بود و دست&zwnj;هایش را در شکمش گرفته بود که نشان از مظلومیت می&zwnj;داد. یعنی می&zwnj;خواست بگوید که من مظلوم هستم. من به خودم گفتم که چقدر همه ما آدم&zwnj;ها بازیگر هستیم. چقدر این فرد میمیکی که لازم است این بازیگر جریمه نشود را می&zwnj;تواند بازی کند. جناب سروان جریمه نکرد. سپس این راننده سمت ماشین رفت و با یک حالت خیلی قلدری که با بدنش آن را نشان می&zwnj;داد به یکی از مسافرها زور می&zwnj;گفت که معنی این چنین داشت: &quot;هیچ&zwnj;کس هیچ غلطی نمی&zwnj;تواند بکند!&quot; این دو حالت مختلف را این راننده در یک لحظه اعمال می&zwnj;کرد. من عکس&zwnj;هایی را از مصدق دیدم که چنین است. مثلا در یک عکس او مانند یک قهرمان درحال صحبت است؛ یا در دادگاه کاملا غوز کرده و خمیده قرار دارد. یا در موقعیت دیگری او را دیدم که با سفیر آمریکا می&zwnj;خواهد صحبت کند و با پایش لنگ می&zwnj;اندازد و می&zwnj;خواهد بگوید که من پیر هستم و پایم درد می&zwnj;کند و من نمی&zwnj;توانم زیاد روی پایم بایستم. او یک بازیگر بزرگ بوده است. البته یک بازیگر صادق بوده است. زیرا در نقش خود ایمان داشته است. او از دوره جوانی دچار وسواس&zwnj;های مریضی شده بود. بعضی از آدم&zwnj;ها هستند که یک رابطه روانی<span dir="LTR"> - </span>فیزیکی با خود دارند. خیلی از این آدم&zwnj;ها ادا درنمی&zwnj;آورند<span dir="LTR">.</span><br /> <br /> شاید این سوال عجیب باشد؛ من در بسیاری از کتاب&zwnj;های انتقادی تازه منتشر شده که در مورد مصدق بودند، ردپای یک&zwnj;جور رفتار احمدی&zwnj;نژادوار را پیدا کردم؛ در واقع او&nbsp; راآدمی دیدم&nbsp; که فراسوی مرزهای قانونی رفتار می&zwnj;کرد که شاید تصویر او را برای افرادی که فکر می&zwnj;کنند او یک قهرمان است دچار خدشه کند. با این نظر موافق هستید؟<br /> بحث اینکه حالا از نظر سیاسی بخواهیم درباره شخصیت مصدق صحبت کنیم، از محدوده ذهنیت من خارج است؛ چون من بازیگر نقش او هستم و از درون با او رابطه دارم و سعی می&zwnj;کنم او را قضاوت نکنم. اگر بخواهم شخصیت او را قضاوت کنم باید از او فاصله بگیرم که الان درست نیست. باید بگویم شباهت&zwnj;هایی بین احمدی&zwnj;نژاد و کارهایی که کرد با مصدق وجود دارد ولی هیچ شباهتی بین مصدق و احمدی&zwnj;نژاد نیست؛ این دو امر<br /> متفاوت است<span dir="LTR">.</span><br /> بازی کردن نقش فردی مانند مصدق در زندگی شخصی شما تاثیر داشته است؟<br /> بله بسیار تاثیر داشته است<span dir="LTR">.</span><br /> از چه نظر؟<br /> گاهی شما باید برای ایفای بسیاری از نقش&zwnj;ها روی خودتان سرمایه&zwnj;گذاری کنید و از خودتان فراتر بروید. مانند نقاش&zwnj;های بزرگ که آثاری عجیب داشتند. آنهایی که تردید و ترس بیشتری دارند آثار بسیار بزرگی خلق کرده&zwnj;اند. زیرا آنها درحال رشد و تعالی بودند. مثلا می&zwnj;گویند که پابلو پیکاسو مراحل مختلفی داشته است. او دوره&zwnj;هایی مانند آبی یا صورتی داشته است. بعضی از کارهایی که در تلویزیون و سینما هست خیلی زود زیر پوستم می&zwnj;آید و خیلی زود هم از زیر پوستم درمی&zwnj;رود. یعنی دو روز که تمرین و فیلمبرداری نباشد، یادم می&zwnj;رود و باید از اول شروع کنم. خیلی از نقش&zwnj;هاست که بخشی از وجود شما می&zwnj;شود و شما باید خودتان را به چالش بطلبید تا بتوانید آن نقش را خلق کنید و فقط یک امر تکنیکی هنرمندانه نیست. شما با یک روانکاوی خود مواجه هستید تا آن آدم را به وجود بیاورید. شما زمانی می&zwnj;توانید یک نقش را خوب بازی کنید که در عین حال خودتان هم باشید. من زمانی باید نقش سقراط را بازی کنم و&nbsp; الان باید نقش مصدق را بازی کنم. این نقش&zwnj;ها بسیار بزرگ هستند و روی من تاثیر می&zwnj;گذارند. بعد از این نقش من باید مقداری خلوت داشته باشم و با خودم کنار بیایم<span dir="LTR">.<br /> &nbsp;</span>البته رنگ و بوی این نقش بسیار زیاد است. این نقش در زیر پوستم رفته است و باید مدتی بگذرد تا از جلد من بیرون بیاید<span dir="LTR">.</span></p>
منبع:فرهیختگان