tik8
پیگیری بلیط
گفتگو با امیرمحمد مهاجری کارگردان نمایش «اولد سیبروک»

گفتگو با امیرمحمد مهاجری کارگردان نمایش «اولد سیبروک»

  • ۲۲ امرداد ۱۳۹۸
  • ساعت:۱۲:۰۲

شرح خبر

<p dir="rtl">امیرمحمد مهاجری با توجه به علاقه&zwnj;مندی&zwnj; و دغدغه&zwnj;های خود دوره&zwnj;های نویسندگی، کارگردانی را تجربه کرده تا بتواند آثاری که تولید می&zwnj;کند محتوایی قابل&zwnj;توجه داشته باشد. او نیز در ساخت فیلم کوتاه نیز به&zwnj;عنوان کارگردان فعالیت داشته که باید به فیلم &laquo;غزل&raquo; از ساخته&zwnj;های مهاجری اشاره کرد که منتخب جشنواره&zwnj;های&nbsp;<span dir="ltr">first time filmmaker</span>&nbsp;و&nbsp;<span dir="ltr">ilft off session</span>&nbsp;بریتانیا شده است. همچنین این کارگردان در حوزه بازیگری نیز دوره&zwnj;هایی را با پارسا پیروزفر و وحید جلیلوند و شخصیت&zwnj;پردازی ناتالی پورتمن گذرانده است. نمایش&zwnj;های &laquo;پرونده شماره 81&raquo;، &laquo;زواگزونگ&raquo;، &laquo;روال عادی&raquo;، &laquo;پرونده شماره 82&raquo;، &laquo;هئیت منصفه&raquo;، &laquo;مرگ بن یکدست&raquo;، &laquo;ویروس هشت&zwnj;میلیاردی&raquo; و &laquo;اولد سیبروک&raquo; را در مقام کارگردان روی صحنه برده است.<br />به بهانه اجرای نمایش &laquo;اولد سیبروک&raquo; در پردیس تئاتر شهرزاد که تا ابتدای شهریورماه سال&zwnj;جاری هر روز ساعت 18 روی صحنه می&zwnj;رود، گفت&zwnj;وگویی با او انجام داده&zwnj;ایم که در ادامه می&zwnj;خوانید:<br /><strong>- تاکید عده&zwnj;ای از نویسندگان و کارگردان&zwnj;ها بر این موضوع است که جامعه و انسان را از زوایای مختلف مورد تحلیل و بررسی قرار داده و در آثار خود رویکردی نو را نمایش بدهند. دلیل این تاکید بیشتر متوجه چیست؟ آیا انسان ملاک است یا رفتارهای او؟<br /></strong>معتقد هستم در دنیای هنر هدف از نمایش دادن متون و صحبت کردن درباره یک زاویه از یک اتفاق در زندگی و نشان دادن ماهیت آن است. حال زمانی که روی ماهیتی تمرکز کرده و متوجه آن می&zwnj;شویم علاقه&zwnj;مند خواهیم شد به مخاطب این موضوع را توضیح بدهیم که این زاویه اگر با چنین شدتی از سوی ما دیده شود چه تأثیری به همراه خواهد داشت. باید بگویم هدف درباره ماهیت انسان نشان دادن امیال او نیست، زیرا خیانت، ازدواج، طلاق، درگیری و انواع درام&zwnj;هایی که در دنیا رخ می&zwnj;دهد را در زندگی روزمره شاهد هستیم. هدف من از به نمایش درآوردن این موضوع&zwnj;ها آن است که قصد دارم بگویم که اگر چنین اتفاق&zwnj;هایی رخ بدهد آدم&zwnj;ها در شرایط مختلف چه رفتاری از خودشان نشان می&zwnj;دهند و اینکه دغدغه آن&zwnj;ها نسبت به موضوع چیست و زمانی که اتفاقی رخ می&zwnj;دهد به ترتیب چه اتفاق&zwnj;هایی در ادامه پیش خواهد آمد.</p> <p dir="rtl"><strong>- آیا این تصمیم تااندازه&zwnj;ای قابل&zwnj;توجه خواهد بود که مخاطب بتواند از این تصمیم جهت آگاهی و کشف جهان نمایش از آن استفاده کند؟ تصور می&zwnj;کنید این رویکرد بیشتر در آثار نمایشی که هرکدام بخشی از جامعه را نمایان می&zwnj;سازند بیشتر جنبه تحلیل دارد و یا نقد؟<br /></strong>نمایشنامه این اثر توسط وودی آلن&nbsp;نوشته&nbsp;شده که نمی&zwnj;توانم از بُعد نویسندگی درباره آن نظری بدهم. حال از زاویه کارگردانی و اینکه ما قصد داریم جهان اثر را به مخاطب القا کنیم در ابتدا هدفمان آن است که مخاطب بتواند موضوع&zwnj;هایی چون خیانت، مسائل روزمره و تفاوت بین شخصیت&zwnj;ها و انسان واقعی را در زندگی تفکیک نماید. تصمیم ما در جهان این نمایش بر پایه تحلیل است، با این توضیح که اگر برای شخصیتی در یک نمایشنامه که واقعی نیست اتفاقی رخ بدهد ممکن است از سوی نویسنده حذف و مجدد نوشته شود. بنابراین چیزهایی که مثل ما آدم&zwnj;ها واقعی هستند نمی&zwnj;توانیم به آن از زاویه نقد نگاه کنیم، بلکه باید او را از جنبه تحلیل مورد بررسی قرار بدهیم که از راهی به نقد وارد شویم. درواقع این تحلیل باعث خواهد شد که اگر ما یک رفتار غیرمتعارفی چون خیانت که ازهرجهت و تفکری نادرست است را انجام بدهیم چه اتفاق&zwnj;هایی ممکن است برای آدم&zwnj;های واقعی رخ بدهد و تا چه اندازه این حجم احساسات می&zwnj;تواند تغییری درروند زندگی، افکار و نگاه آن&zwnj;ها به جامعه را فراهم کند. &nbsp;&nbsp;</p> <p dir="rtl"><strong>- علت آنکه به&zwnj;سوی یکی از نمایشنامه&zwnj;های &laquo;وودی آلن&raquo; رفتید به لحن و نگاه طنازانه او به جامعه انسان&zwnj;ها بازمی&zwnj;گردد و یا آنکه قصد داشتید حرفی نو را با این انتخاب به مخاطب منتقل کنید؟ آیا این انتخاب به جهان&zwnj;بینی شخصی خودتان در مقام کارگردان نیز ارتباطی دارد؟<br /></strong>انتخاب این متن با تصمیم&zwnj;گیری مشترک بنده و تهیه&zwnj;کننده پیش آمد با این دیدگاه که اثری را انتخاب کنیم که بتواند در ابتدا در شرایط فعلی سخت جامعه بتواند مردم را به خنده ترغیب کرده و او را شاد کند. حال درباره شخص &laquo;وودی آلن&raquo; که نگاه کمدی درست آمریکایی دارد یکی دیگر از علت&zwnj;های انتخابمان بود. زیرا در بین نویسنده&zwnj;ها این شخصیت در کمدی آمریکایی با اختلافی قابل&zwnj;توجه نسبت به سایرین قرار دارد. حال با این داشته&zwnj;ها به آن نتیجه رسیده بودیم که اگر بتوانیم جهانی که &laquo;وودی آلن&raquo; خلق کرده که مرز بین واقعیت و خیال که بسیار باریک است را به صحنه آوردیم تا از این طریق مخاطب را به خنده دعوت کرده و او را به تفکر وادار کنیم. زیرا اگر تنها مخاطب رویکردی متفکر به خود داشت فاصله&zwnj;ای از بُعد تحلیلی اثر پیش می&zwnj;آمد. &nbsp;&nbsp;</p> <p dir="rtl"><strong>- موقعیت مکانی در این نمایش تااندازه&zwnj;ای جهت روایت را مشخص می&zwnj;کند که شخصیت&zwnj;ها با ورود خود به صحنه دلیل حضورشان را در آن محیط اعلام می&zwnj;نمایند. دلیل این روند در روایت به شفاف&zwnj;سازی اصول آشنایی مخاطب باشخصیت&zwnj;ها ارتباط دارد و یا آنکه این موضوع تصمیمی بوده تا اهمیت موضوع اثر نمایان شود؟<br /></strong>در جهان اثر ابتدا هدفمان آن بود که ضربه اصلی که به مخاطب می&zwnj;زنیم در مقطع یک&zwnj;سوم پایانی نمایش باشد، زمانی که شخصیت نویسنده وارد می&zwnj;شود. حال درباره ورود و خروج شخصیت&zwnj;های نمایش باید بگویم این موضوع به&zwnj;گونه&zwnj;ای طراحی&zwnj;شده است که آن&zwnj;ها به&zwnj;اندازه تأثیرات در اثر و در جهت خاص نمایشنامه است رخ&zwnj;داده تا بتوانند جهان اثر را از دیدگاه&zwnj;های متفاوت و تیپ&zwnj;هایی که متفاوت طراحی&zwnj;شده&zwnj;اند ارتقا و توضیح بدهند تا مخاطب را متوجه مسائل نمایش کنند. اما درباره ورود و خروج شخصیت&zwnj;ها باید اشاره داشته باشم که بنابر میزانسن&zwnj;هایی که طراحی کرده&zwnj;ام این طراحی بنابر قاب&zwnj;بندی&zwnj;های زیبا صورت گرفته، زیرا در تئاتر موظف خواهیم بود تا طراحی را ترتیب بدهیم که نظر مخاطب را جلب نمایم تا به یک نقطه نگاه کند.</p> <p dir="rtl"><strong>- جهان متن نمایش &laquo;اولد سیبروک&raquo; بر اساس ارتباط بین انسان&zwnj;ها که شخصیت&zwnj;های اثر نمونه ما به ازایی از آن&zwnj;ها هستند شکل می&zwnj;گیرد تا از آن طریق بتوانند جهان نمایش و اتفاق&zwnj;های آن را با خصوصیات منحصربه&zwnj;فرد خود پیش روی مخاطب به تصویر درآورند. آیا این رویکرد به کشف درونیات شخصیت&zwnj;ها مربوط است و یا به&zwnj;نوعی با این طراحی قصد دارید اهمیت رویارویی انسان&zwnj;ها را با فلسفه باورهایشان به نمایش بگذارید؟<br /></strong>چهار شخصیتی که در جهان اثر واقعی نیستند به&zwnj;نوعی تعریف شخصیت&zwnj;های نصفه&zwnj;ای را شامل می&zwnj;شوند. با این توضیح که می&zwnj;توان گفت کامل&zwnj;ترین شخصیت&zwnj;های نمایشنامه&zwnj;های جهان اکثراً خیالی بوده و آن&zwnj;چنان به زندگی واقعی نزدیک نیستند. لذا ما در این اثر دو شخصیت واقعی بانام&zwnj;های &laquo;هال&raquo; و &laquo;سندی&raquo; را در اختیارداریم و چهار شخصیت دیگر درصحنه حضور دارند افرادی خیالی هستند که به دنیای امروز واردشده&zwnj;اند و هرچقدر سعی می&zwnj;کنند به فلسفه زندگی نمی&zwnj;رسند و نمایشنامه آن&zwnj;ها ناتمام باقی&zwnj;مانده است. دغدغه فلسفی شخصیت &laquo;سندی&raquo; از سایر آن&zwnj;ها بالاتر است و نویسنده سه شخصیت واقعی هستند که در روابط آن&zwnj;ها فلسفه زندگی نشان داده می&zwnj;شود. لذا در شخصیت&zwnj;ها تحلیل فلسفه آن افراد در جهت خیال&zwnj;ها نمایش داده&zwnj;شده که اگر افکاری ذهنمان را به اجرا درآوریم چه اتفاق&zwnj;هایی رخ می&zwnj;دهد. حال به این دلیل چهار شخصیت نصفه&zwnj;ای که آدم&zwnj;های سطحی هستند که نمی&zwnj;خواهند به عمق بروند و در مقابل سه شخصیت وجود دارند که در عمق هستند اما رفتارهای سطحی از خود نشان می&zwnj;دهند و موضوع نمایانگر جدال بین فلسفه و جهان&zwnj;اندیشی افراد و رفتار آن&zwnj;ها است.</p> <p dir="rtl"><strong>- جهان اثر با توجه به داشته&zwnj;های خود بر مبنای کمدی فانتزی طراحی&zwnj;شده است که در آن موقعیت&zwnj;های نمایشی با زیرلایه&zwnj;های گروتسک وجود دارد. آیا این موارد دراماتیک تنها در جهان متن به&zwnj;عنوان اهرم&zwnj;های مؤثر کارکرد دارند و یا شخصیت&zwnj;ها از آن&zwnj;ها برای عملکرد خود در راستای هدف اثر یاری می&zwnj;گیرند؟<br /></strong>سبک اجرایی که برای این نمایش انتخاب&zwnj;شده است با توجه به این اثر از &laquo;وودی آلن&raquo; به شکلی صورت گرفت که بتوانیم از فضای واقع&zwnj;گرا فاصله گرفته است. بنابراین سعی کرده&zwnj;ایم مرزی بین فضای واقع&zwnj;گرا و تئاتری انتخاب کنیم، زیرا جهان متن برگرفته از خاصیت&zwnj;های غیرواقع&zwnj;گرا است. لذا کوشیده&zwnj;ایم فاصله&zwnj;گذاری کوتاه و منسجمی بر اساس فانتزی جهان اثر پیش آوریم تا بتوانیم از آن استفاده کنیم به&zwnj;شرط آنکه این فاصله&zwnj;گذاری آن&zwnj;گونه نباشد که مخاطب در مرزی مشخص قرار بگیرد تا او بتواند به همذات&zwnj;پنداری دست پیداکرده و از زاویه خودش به جهان اثر و شخصیت&zwnj;ها نگاه کند. اما دلیل استفاده از مقوله گروتسک آن بوده تا در جهت هم ذات پنداری مخاطب پیش برویم. &nbsp;</p> <p dir="rtl"><strong>- دیالوگ&zwnj;هایی که شخصیت&zwnj;ها از آن&zwnj;ها بهره می&zwnj;گیرند ارتباط مستقیمی با اتفاق&zwnj;های جهان نمایش دارند که رویکرد و جهان&zwnj;بینی هر یک را به&zwnj;صورتی مجزا معرفی می&zwnj;کند تا لازمه موقعیت محور بودن مشخص شود. علت این موضوع را باید به مقوله جز به&zwnj;کل ارتباط دارد و یا نقد جامعه انسانی؟<br /></strong>دیالوگ&zwnj;ها هر یک به&zwnj;صورت مجزا توسط نویسنده نمایشنامه طراحی&zwnj;شده است که بنابر فلسفه سطحی و عمقی خود تمام شخصیت&zwnj;ها را معرفی می&zwnj;کند. حال می&zwnj;توان گفت دیالوگ&zwnj;ها در ابتدا برای تعریف شخصیت&zwnj;ها، دوم ذهن نویسنده و درنهایت فلسفه جهان&zwnj;شمول شخصیت نویسنده است که در پایان به این موضوع اذعان می&zwnj;کند خودش پر از گمراهی و مشکل است که خیانت کرده است. لذا با در نظر گرفتن این موضوع در تلاش است نمایشنامه&zwnj;ای را خلق کند به چیزی برسد که خودش به آن دست پیدا نکرده است. درواقع دیالوگ&zwnj;هایی که برای شخصیت&zwnj;ها در نظر گرفته&zwnj;شده است هرکدام معرف یک تیپ و نماینده تفکری هستند که سعی در جهان&zwnj;شمول کردن تفکرها در تمامی لحظات باشند که این اتفاق باعث می&zwnj;شود تا مخاطب بتواند از زوایا و دیدگاه&zwnj;های مختلف بتواند جهان اثر را به تماشا بنشیند. زیرا از این طریق می&zwnj;توانیم به هرکدام از شخصیت&zwnj;ها حق بدهیم و یا از هرکدام حق را بگیریم. &nbsp;&nbsp;&nbsp;</p> <p dir="rtl"><strong>- شخصیت&zwnj;پردازی&zwnj;های طراحی&zwnj;شده در این نمایش تا چه اندازه در راستای هدف اثر تأثیر داشته است؟ کنش و واکنش شخصیت&zwnj;ها بیشتر تحت تأثیر چه موضوعی قلمداد می&zwnj;شود؟<br /></strong>کنش و واکنش شخصیت&zwnj;های این نمایش دقیقاً بر این اساس طراحی&zwnj;شده&zwnj;اند که بتوانند تیپ خود را توضیح بدهند. یعنی آنکه ساختار طراحی کنش و واکنش&zwnj;ها از یکدیگر مجزا هستند و اینکه واقعی نبودن شخصیت&zwnj;ها را متوجه مخاطب کند تا شخصیت&zwnj;های واقعی بتوانند خودشان به&zwnj;نوعی نشان بدهند که واقعی هستند. حال با این توضیح چهار شخصیتی که واقعی نیستند و از تخیلات نویسنده نشأت&zwnj;گرفته&zwnj;اند دارای کنش&zwnj;ها، واکنش&zwnj;ها و رفتارهای به&zwnj;شدت سطحی&zwnj;تر و اغراق&zwnj;شده دارند و شخصیت&zwnj;هایی چون &laquo;هال&raquo;، &laquo;سندی&raquo; و &laquo;نویسنده&raquo; آدم&zwnj;هایی منعطف با کنش و واکنش&zwnj;های کمتر که مخاطب را به واقعیت نزدیک می&zwnj;کنند. دلیل انتخاب این طراحی&zwnj;ها به آن جهت بود که قصد داشتیم چهار شخصیت سطحی و سه شخصیت عمیق را نشان بدهیم که در کلیت تمام این شخصیت&zwnj;ها در یک سطحی ثابت باقی&zwnj;مانده&zwnj;اند حتی اگر آن سه شخصیت عمقی داشته باشند. درواقع هدف نشان دادن جهان هستی که انسان باآنکه عمقی دارد با یک همنوع که سطحی است برابری می&zwnj;کنیم. بنابراین خیانت می&zwnj;تواند یکی از داشته&zwnj;های نمایشی باشد اما درحالی&zwnj;که روزانه با توضیحات و توجیه&zwnj;های بسیار شاهد آن هستیم</p> <p dir="rtl"><strong>- مؤلفه زمان یکی از کارکردهای مهم در این نمایش به شمار می&zwnj;آید که سبب خواهد شد تا هر شخصیت در زمان حال رازهای گذشته خود را بازگو کرده و موردانتقاد سایر شخصیت&zwnj;هایی که در زندگی او هستند قرار بگیرد. آیا این موضوع نیز به جهت گره&zwnj;گشایی مورداستفاده قرارگرفته است؟<br /></strong>زمان گذشته که شخصیت&zwnj;ها درباره آن صحبت می&zwnj;کنند به&zwnj;طور حتم تأثیر بسزایی در جهان اثر داشته است. چهار شخصیت نویسنده&zwnj;ای را درجایی حبس کرده&zwnj;اند که پس از مدتی نویسنده توانسته از آن محل نجات پیدا کند. درواقع خود شخصیت نویسنده و شخصیت&zwnj;های &laquo;هال&raquo; و &laquo;سندی&raquo; گذشته&zwnj;ای داشته&zwnj;اند که در متن اصلی نویسنده به نگارش درآورده گذشته بیشتر موردتوجه قرارگرفته است. هدف از آنکه شخصیت&zwnj;ها گذشته خود را مرور می&zwnj;کنند به آن خاطر است که توضیح بدهند چه اتفاق&zwnj;هایی می&zwnj;تواند در زندگی انسان رخ بدهد و اینکه چه تبعاتی با خود به همراه دارد و درنهایت اینکه زمانی که درگذشته کاری را انجام داده&zwnj;ایم در زمان حال و آینده تأثیر خواهد داشت. لذا این رویکرد به&zwnj;سوی گره&zwnj;گشایی برود که به آن گره&zwnj;گشایی اصلی نمی&zwnj;رسد، زیرا جهان اثر مخاطب را در حالتی معلق قرار می&zwnj;دهد، زیرا او از آینده این نمایشنامه اطلاعی ندارد و تنها زمینه&zwnj;ای کلی از آن را در اختیار دارد. اما زمان&zwnj;بندی که برای نمایش در نظر گرفته&zwnj;ام زمان حال است که شخصیت&zwnj;ها از گذشته صحبت می&zwnj;کنند که می&zwnj;خواهند تأثیرش را در آینده نشان بدهند.</p> <p dir="rtl"><strong>- موضوع خیانت و دروغ از عناصر مهم جهان اثر هستند که زندگی زناشویی را در این اثر هدف قرار داده تا از آن طریق بتواند نقد به جهان انسان معاصر را مورد واکاوی قرار دهد. با این تعریف موافق هستید؟|<br /></strong>بله،موافقم. باید بگویم اکثر درام&zwnj;هایی که تاکنون نوشته&zwnj;شده&zwnj;اند در خودشان بُعد زناشویی دارند، زیرا این موضوع یکی از مهم&zwnj;ترین ابعاد یک انسان است که او را به تکامل درزمینهٔ ادیان، فلسفه و منطق سوق می&zwnj;دهد. با این توضیح که این تکامل در قسمتی با جنس مخالف در رابطه زناشویی شکل می&zwnj;گیرد که در حوزه روانشناسی اتفاق&zwnj;های بسیاری رخ می&zwnj;دهد و اوج و فرودهایی دارد. اما نکته&zwnj;ای که باعث می&zwnj;شود تشدید پیدا کند دروغ است که در خود تمام خصلت&zwnj;های منفی را دارد که اگر ادامه پیدا کند منجر به ثمرات جبران&zwnj;ناپذیری شود. حال در این اثر ما درباره خیانت صحبت می&zwnj;کنیم که از دروغ و پنهان&zwnj;کاری نشأت می&zwnj;گیرد که فاصله یک زوج را بنابر اتفاق&zwnj;هایی نمایان می&zwnj;کند که در اثر عدم ارتباط و یا به شکلی بیمارگونه است. لذا در این نمایش دروغ و خیانت پررنگ&zwnj;ترین عناصر هستند که شرح می&zwnj;دهد اگر این موضوع&zwnj;ها رخ بدهد منجر به چه سرنوشتی خواهد شد.</p> <p dir="rtl"><strong>- نیمه&zwnj;تاریک وجود انسان جزو مواردی است که کلیت جهان متن و اثر از آن شکل&zwnj;گرفته است تا شخصیت&zwnj;ها در روایت گاهی به&zwnj;عنوان مقصر و در زمانی در جایگاه حق&zwnj;طلب قرار بگیرند. تصور می&zwnj;کنید این تضاد هویتی چه کاربردی در باورپذیری مخاطب به همراه خواهد داشت؟<br /></strong>نیمه&zwnj;تاریک وجود انسان نقطه&zwnj;ای است که شاید کسی از آن اطلاعی نداشته باشد و اینکه شاید انسان دست به اعمالی بزند که در باور کسی گنجانده نشود. دلیل اینکه در جهان اثر و سبک اجرایی سعی داشته&zwnj;ایم نیمه&zwnj;تاریک انسان را نشان بدهیم آن بوده که بتوانیم شخصیت&zwnj;ها را به&zwnj;عنوان شخصیتی خاکستری معرفی کنیم، زیرا هیچ انسانی به شکل مطلق خوب یا بد نیست و در کل همه خاکستری هستند و در مقامی قرار نگرفته&zwnj;ایم که قضاوت کنیم. بنابراین هر انسانی کاری را انجام می&zwnj;دهد به&zwnj;طور حتم دلیلی دارد. لذا علاقه&zwnj;مند بودم که نشان بدهم حتی اگر کسی خیانت می&zwnj;کند و اتفاقی را رقم می&zwnj;زند که نباید رخ بدهد صرفاً به دلیل یک بُعد نیست و سعی داشته&zwnj;ام آن را در ساختاری نمایشی به تصویر درآورم. لذا این موضوع را در دو نیمه&zwnj;تاریک و روشن تقسیم کرده و در هر بخش از آن&zwnj;ها از طریق دیالوگ&zwnj;ها، کنش&zwnj;ها، واکنش&zwnj;ها و زمان&zwnj;بندی نمایش شرح دهیم. زیرا ما نمایش را از منظر مخاطبی می&zwnj;بینیم که او فردی خنثی فرض کرده&zwnj;ایم، حال اگر مخاطب جهتی داشته باشد باید سعی کنیم او را نیز راضی نگه&zwnj;داریم.</p> <p dir="rtl"><strong>- تمهیداتی که برای فضاسازی و ارتباط بهتر مخاطب با جهان اثر در نظر داشته&zwnj;اید شامل چه مواردی می&zwnj;شود؟<br /></strong>در ابتدا به&zwnj;عنوان کارگردان این نمایش در شکل&zwnj;گیری میزانسن&zwnj;ها توجه داشته&zwnj;ام تا بتوانم فارغ از صحنه و لباس شخصیت&zwnj;هایی را طراحی کنم که بتوانند جهان اثر را توضیح بدهند، شفاف&zwnj;سازی کنند و به نتیجه برسانند. در ادامه میزانسن&zwnj;های در جهان اثر شکل بدهم که بتوانند به شخصیت&zwnj;ها کمک کنند که از آن طریق شخصیت&zwnj;ها با استفاده میزانسن و آکسسوارهایی که در اختیار دارند جهان اثر را معرفی کنند. لذا در این مجال کوشیده&zwnj;ام ابعاد زمان و مکان را در لحظاتی حذف کرده و حتی دیوارچهارم را بشکنم که به مخاطب در لحظه تاریکی بی&zwnj;جهانی را نشان بدهم که شخصیت&zwnj;ها در ذهن نویسنده چه جایگاهی دارند. حال در ادامه تلاشم بر آن بوده تا در فضاسازی صحنه&zwnj;ای سفید و خنثی وجود داشته باشد تا فاصله&zwnj;گذاری به باورپذیری مخاطب کمک کند.&nbsp;&nbsp;</p>
منبع:ایران تئاتر