tik8
پیگیری بلیط
فرید رحمتی بازیگر نمایش همه پسران من: مخاطب دنبال کار بدون ادا است.

فرید رحمتی بازیگر نمایش همه پسران من: مخاطب دنبال کار بدون ادا است.

  • ۲۳ مهر ۱۳۹۷
  • ساعت:۱۳:۱۱

شرح خبر

<p>نمایش &laquo;همه پسران من&raquo; نوشته آرتور میلر به کارگردانی مهیار اسلامی و آرمین مهدیلو (گروه تئاتر ریما) از 1 مهر ماه هر ساعت 21 در مجموعه نمایشی &laquo;دیوار چهارم&raquo; رفته است. به همین بهانه گفت&zwnj;وگویی داشتیم با فرید رحمتی، بازیگر نقش &laquo;کریس کلر&raquo; در این نمایش که می خوانید.<br /> &nbsp;</p> <p><strong>نام گروه تئاتر شما ریما است. برای شروع از نحوه شکل گیری این گروه بگویید.</strong><br /> من و آرمین مهدیلو و مهیار اسلامی از دانش آموختگان استاد حمید سمندریان هستیم و همیشه استاد سر کلاسهای ایشان تاکید می&zwnj;کردند که بچه&zwnj;ها با هم گروه تشکیل بدهند و کار کنند و پشتیبان هم باشند تا بتوانند یک اجرا را به سرانجام برسانند. بعد از فارغ التحصیلی از آموزشگاه، ما تصمیم گرفتیم که گروه تئاتر &laquo;ریما&raquo; را تأسیس کنیم و بتوانیم نمایش تولید کنیم و به روی صحنه بیاوریم.<br /> &nbsp;</p> <p><strong>این گروه تا به حال چه آثاری را روی صحنه برده است؟</strong><br /> بعد از &laquo;گلن گری گلن راس&raquo; این دومین کار گروه تئاتر ریما است؛ البته ما در نمایش&zwnj;های دیگری هم کار کردیم، ولی این دو نمایش، تولید صد در صدی گروه ما است.<br /> &nbsp;</p> <p><strong>به نظر می&zwnj;رسد &laquo;ریما&raquo; خط خاصی را به لحاظ انتخاب متن دنبال می&zwnj;کند. این رویه نشات گرفته از چیست؟</strong><br /> انتخاب متن ما رابطه خیلی مستقیمی با آموزش ما دارد. ما از جایی تئاتر را آموزش دیده ایم که از اهمیت متون قدرتمند دنیا بارها برای ما گفته شده است. مواردی مانند اینکه این متن&zwnj;های قوی، دارای پتانسیلی برای کشف شخصیت بازیگری و همچنین خلق یک اثر به لحاظ کارگردانی را دارا هستند و دیگر آنکه بعد از تمام شدن یک نمایش تازه تماشاگر باید چند روز به آن فکر کند و درگیرش باشد.<br /> &nbsp;</p> <p><strong>دلیل انتخاب این اثر از آرتور میلر چه بود؟</strong><br /> &laquo;همه پسران من&raquo; یک اثر کاملاً رئالیستی است که تبعات جنگ را نشان می&zwnj;دهد. یک متن کاملاً دغدغه مند. به لحاظ بازیگری هر بازیگری آرزویش است که چنین شخصیت&zwnj;های عمیقی را بازی کند، درگیر بشود و با آن&zwnj;ها زندگی کند. متنی است که با اتمام نمایش، پیام&zwnj;های آن در ذهن مخاطب آغاز خواهد شد.<br /> &nbsp;</p> <p><strong>آیا صرف یک اجرای مجدد از یک نمایشنامه مشهور برای تئاتر کافی است؟ شما در این ورسیون از &laquo;همه پسران من&raquo; به دنبال به چالش کشیدن و دریافت مفهومی نو و نکته جدیدی از متن آرتور میلر بوده&zwnj;اید؟</strong><br /> اساساً بعضی از متون قدرتمند دنیا مفهوم جهانی دارند و درواقع برای تاریخ و فضای خاصی نیستند. &laquo;همه پسران من&raquo; نیز مفهومی جهانی دارد. این متن تأثیرات مخرب جنگ را در زندگی چند خانواده نشان می&zwnj;دهد؛ مفاهیمی چون: دروغ، تهمت، فداکاری، عشق، از جان گذشتن و... را در دل خودش دارد. آرتور میلر قصه خودش را با مهارت خاصی پیش می&zwnj;برد. کماکان تأکید می&zwnj;کنم که این&zwnj;گونه نمایشنامه&zwnj;ها بعد از تمام شدن اجرا، تازه در ذهن تماشاچی شروع می&zwnj;شوند.</p> <p><strong>از نظر شما مخاطب کنونی تئاتر بیشتر دنبال کننده آثار مشهور خارجی است یا تولیدات نویسندگان روز ایرانی؟</strong><br /> از نظر من تماشاگر به دنبال تماشای اثر خوب و شریف است؛ اثری بدون ادا! کاری که برایش زحمت کشیده شده است و متنش نیز قابلیت بالایی دارد؛ حال چه متن خارجی و چه متن ایرانی.<br /> &nbsp;</p> <p><strong>روند تولید یک اثر نمایشی به طور گروهی به خصوص در مورد گروه شما از تفاوت ها و شاخصه هایی نسبت دیگر گونه های تولید در فضای تئاتر امروز برخوردار است؟</strong><br /> دست&zwnj;وپنجه نرم کردن با این نمایشنامه&zwnj;ها سختی خاص خودش را دارد؛ به جهت اینکه شما باید گروهی یکدست، همدل، و همراه داشته باشید که بتوانند در روند تمرینات، اول از همه درک درستی از متن داشته باشید و تمرینات بیشتر باعث می&zwnj;شود که لایه&zwnj;های درونی شخصیت&zwnj;ها را کشف کنید؛ سپس رابطه بین کارکترها کشف شود و به یک میزانسن تمیز برسید و... ما تمام تلاشمان را کردیم که به مخاطبمان احترام بگذاریم و قطعاً در طول فعالیت گروه تئاتر &laquo;ریما&raquo; همه هدفمان این است که هر اجرای جدید، اجرای کامل&zwnj;تری باشد. قطعاً مسیر سخت و جذابی پیش روی ما است که با همدلی بچه&zwnj;ها می&zwnj;توانیم خودمان را برای کارهای بعدی را روبه&zwnj;جلوتر آماده کنیم.<br /> &nbsp;</p> <p><strong>به&zwnj;عنوان یکی از اعضای اصلی گروه تولید و همچنین بازیگر اثر با چه چالش&zwnj;هایی مواجه بوده&zwnj;اید؟</strong><br /> به&zwnj;عنوان بازیگر این نمایش واقعاً سعی کردم نقش &laquo;کریس کلر&raquo; را درک کنم، دغدغه&zwnj;هایش و وجوه درونی&zwnj;اش را کشف کنم و در این راه کارگردانان نمایش بسیار به من کمک کردند. باید به این نکته نیز اشاره&zwnj;کنم که این شخصیت&zwnj;ها آنقدرعمیق هستند که شاید اگر بخواهیم از همین الان تا یک سال دیگر هم تمرین کنیم، بتوانیم به کشفیات بیشتر و کامل&zwnj;تری از شخصیت&zwnj;ها برسیم.<br /> &nbsp;</p> <p><strong>نحوه هدایت بازیگر برای به نقش رسیدن در این اثر چگونه بوده است؟ خود شما در پرداخت کاراکترتان چه تمهیداتی را لحاظ نموده و با چه نوع تعاملاتی با سیستم کارگردانی مواجه بوده&zwnj;اید؟</strong><br /> چیزی که به ما بسیار کمک می&zwnj;کند این است که من و مهیار اسلامی و آرمین مهدیلو به لحاظ فکری بسیار نزدیک به هم هستیم و حرف همدیگر را درک می&zwnj;کنیم و می&zwnj;توانیم بفهمیم که چه می&zwnj;خواهیم. بیشتر با گپ زدن و تحلیل شخصیت و هدف صحنه&zwnj;ای سعی کردیم با اتودهایی که کارگردانانمان طراحی می&zwnj;کردند به کارکتر نزدیک بشویم. ما به معنای واقعی می&zwnj;توانیم با یکدیگر تعامل کنیم، همان&zwnj;گونه که در کار پیشین (نمایش گلن گری گلن راس) که من آن را کارگردانی کردم این تعامل واقعاً وجود داشت.</p> <p><strong>در پایان خوشحال می&zwnj;شویم اگر کمی درباره کارهای آینده گروه تئاتر ریما بگویید؟</strong><br /> انشالله گروه تئاتر ریما بتواند امسال با 2 نمایش &laquo;گلن گری گلن راس&raquo; و &laquo;همه پسران من&raquo; در جشنواره فجر حضور داشته باشد و شرایطی فراهم شود که این دست آثار در جشنواره دیده بشوند و ما سعی&zwnj;مان را می&zwnj;کنیم که با کاری جدید آخر امسال به روی صحنه بیایم که از بین 4 متن در حال انتخابش هستیم.</p>
منبع:تیکت