tik8
پیگیری بلیط
سید علی تدین صدوقی به نقد روح جهنمی می نشیند

سید علی تدین صدوقی به نقد روح جهنمی می نشیند

  • ۲۷ اردیبهشت ۱۳۹۶
  • ساعت:۰۷:۰۰

شرح خبر

<p dir="RTL">به گزارش تیکت به نقل از خبرگزاری ایران تئاتر، سید علی تدین صدوقی : بابک محمدی پس از چند سال با متنی منودرام به&zwnj;نوعی شگفتی آفریده است. متنی که دچار مرور زمان نمی&zwnj;شود و جهان&zwnj; شمول است<span dir="LTR">.</span></p> <p dir="RTL">او با دید&nbsp;و اشراف&nbsp;کامل و ژرف در خصوص شخصیت و کاراکتر آدم&zwnj;ها،&nbsp;انسان&zwnj;شناسی عمیق به لحاظ ابعاد روان&zwnj;شناسانه و شناخت&zwnj;شناسی، با نگاهی بر وجوه هرمنوتیک انسان&zwnj;های متوهم خیال&zwnj;پرداز که اذهانی مشوش دارند این نمایش را به&zwnj;صورت طبیعی و دراماتیک به صحنه می&zwnj;کشد.&nbsp;می&zwnj;دانیم هر آنچه طبیعی باشد لاجرم واقعی نیز می&zwnj;نماید.</p> <p dir="RTL">محمدی با دیدی عمیق و شخصیت&zwnj;پردازی&zwnj; دراماتیک و پرداخت&zwnj;های موضوعی و موضعی افراد مردم&zwnj; فریب و دروغ &zwnj;زن را که با افکار و آرا و حرف&zwnj;های پوپولیستی&nbsp;جامعه را به&zwnj;سوی خود جلب کرده و با ایجاد هیجان&zwnj;های کاذب موجب تجمیع آرا به نفع خود می&zwnj;شوند را به&zwnj;خوبی تحلیل و تشریح کرده است. او&nbsp;در مقام نویسنده و کارگردان چون یک جراح با چاقوی درام به یک کالبدشکافی دراماتیک در خصوص شناخت آدم&zwnj;هایی این&zwnj;چنین دست میازد. افرادی که در طول تاریخ بشریت و به&zwnj;ویژه تاریخ معاصر جهان موجب فجایع انسانی بسیاری شده&zwnj;اند. فجایعی مانند جنگ، تجاوز، کشتار و قتل و غارت و... این افراد عموماً بر روی نقاط حساس مردم و جامعه دست می&zwnj;گذارند و می&zwnj;دانند که مردم چه عکس&zwnj;العملی نشان خواهند داد و درنهایت با آنان همراه خواهند شد. اینان با تأسی بر باورها و اعتقادات و ایدئولوژی و نژاد و... پا به میدان می&zwnj;گذارند و از احساسات ملی و مذهبی و قومی و... مردم به نفع اهداف شوم و سیاه خود بهره&zwnj;برداری می&zwnj;کنند.</p> <p dir="RTL">این افراد مدام شعار می&zwnj;دهند و با شعار و وعده&zwnj;ووعید جامعه را به آن&zwnj;سویی که می&zwnj;خواهند می&zwnj;برند؛ مانند هیتلر که باعث جنگ جهانی دوم شده. استالین و حکومت پلورتاریا که صدها هزار نفر را به سیبری تبعید کرد و یا در زندان&zwnj;ها مخوف &quot;ک گ ب&quot; با بدترین شکنجه&zwnj;ها به قتل رساند. یا مانند حکومت آفریقای جنوبی که با نژادپرستی فجایع بسیاری را آفرید؛ مانند &quot;کوکلاکس کلنها&quot; که افکار نژادپرستانه خود را با عقاید تند مسیحی توجیه می&zwnj;کردند. یا کلیسا که در بیش از چهار قرن حاکمیت مذهبی بر اروپا بساط تفتیش عقاید را گسترد و چه فجایعی را آفرید. یا مانند گروهک&zwnj;های مذهبی چون &quot;بوکوحرام و داعش&quot; و ... که با عقاید افراطی مذهبی کارهایی کردند که حیوانات هم انجام نمی&zwnj;دهند. یا حکومت صهیونیستی و غاصب اسرائیل که ده&zwnj;ها سال است با افکار مذهبی به کشتار فلسطینیان مشغول است و به هیچ مرجعی هم جواب&zwnj;گو نیست. یا افرادی چون راست&zwnj;گراهای تندرو ی افراطی در کشورهای مختلفکه شعارهای پوپولیستی و مردم فریبانه می&zwnj;دهند؛ مانند ترامپ و... همه این&zwnj;ها در کنه شخصیتی که بابک محمدی خلق کرده متبلور شده است.</p> <p dir="RTL">او منودرام را به اوج خود رسانده و به سطح حرفه&zwnj;ای&zwnj;تری ارتقا داده است. چه در نویسندگی و چه در کارگردانی. چراکه ابعاد مختلف چنین شخصیت&zwnj;های پیچیده&zwnj;ای را در قالب درام با اوج و فرودهای دراماتیک و با دیالوگ&zwnj;نویسی&zwnj; که چون دیالکتیک شاعرانه می&zwnj;ماند وطنزی روان وگروتسک به صحنه کشیده&nbsp;&nbsp;است. یک کمدی که مفهوم تراژیک دارد. با ریشه&zwnj;ها و رگه&zwnj;های گروتسک که رئالیستی دهشتناک ومحتوم را در خصوص چنین افرادی نشانمان می&zwnj;دهد؛ تا مبادا فریب آنان را خورده و در دام حرف&zwnj;ها و شعارها و دروغ&zwnj;ها وافکارشان بیفتیم. افرادی مانند کاراکتر این نمایش. شخصیتی که ثبات فکری ندارد. هرلحظه تصمیمی می&zwnj;گیرد. با حیوانات حرف می&zwnj;زند . توهم توطئه و خودبزرگ&zwnj;بینی و &nbsp;شهرت دارد. فکر می&zwnj;کند همه باید او را بشناسند و از همه مهم&zwnj;تر از او اطاعت کنند. عقده ادیپ دارد .این شخص به&zwnj;جز خودش و افکارش و اعتقاداتش و ایده&zwnj;هایش کس دیگری را قبول ندارد. فکر می&zwnj;کند که با ماورایی ها ومتافیزک و فرشته&zwnj;ها در ارتباط است. خود را ناجی جهان می&zwnj;داند. زن&zwnj;ستیز است و زن را چون وسیله&zwnj;ای برای برآوردن امیال و خواسته&zwnj;های خود می&zwnj;بیند. برای هر چیزی راهکار و تعریف ارائه می&zwnj;دهد. خود را متخصص همه&zwnj;چیز می&zwnj;داند. کسی را برتر از خودش نمی&zwnj;بیند. هماره در توهم و خیال&zwnj;بافی بسر می&zwnj;برد. حتی خیالاتش را هم می&zwnj;بیند و به تصویر می&zwnj;کشد.</p> <p dir="RTL">فکر می&zwnj;کند که همه به دنبال اویند و برایش نقشه می&zwnj;کشند. برای خودش نظریه&zwnj;پردازی می&zwnj;کند و خود را نظریه&zwnj;پرداز بزرگ می&zwnj;داند؛ مانند فلاسفه و عرفا کنج عزلت می&zwnj;گزیند و از برج عاج خود می&zwnj;خواهد دنیا را رهبری و هدایت کند. چون البغدادی خود را جانشین پیامبر اعلام نموده و دین را تفسیر به رأی می&zwnj;کند. می&zwnj;خواهد همه از او و روش او و راه او و اعتقاد و عقیده او و... اطاعت کنند و پیرو اوباشند. اگر کسی از تبعیت او سر باز زند قطعاً نابودش می&zwnj;کند. مگر آنکه قدرت حاکمه نداشته باشد. بااین&zwnj;حال از تلاش خود دست برنمی&zwnj;دارد و به تهدید او می&zwnj;پردازد. این آدم&zwnj;ها بجای آنکه عمل کنند فقط شعار می&zwnj;دهند و اذهان مردم را می&zwnj;فریبند. اگر در رأس قدرت باشند همه مشکلات را به گردن دیگران می&zwnj;اندازند و جنگ&zwnj;افروزی می&zwnj;کنند و...</p> <p dir="RTL">بابک محمدی توانسته با دیالوگ&zwnj;نویسی دراماتیک و دراماتیزه شده و هدفمند به آنچه که می&zwnj;خواهد یعنی کالبدشکافی یک شخصیت مردم&zwnj;فریب برسد. این از نام نمایش هم پیداست &quot;روح جهنمی&quot; یعنی کسی که اگر قدرت را در دست بگیرد همه&zwnj;چیز را به آتش خواهد کشید. این فرد نفسش هم آتش&zwnj;زا است . او ابتدا افکار مردم را تخطئه می&zwnj;کند و با دادن وعده وعید و آینده&zwnj;ای دل&zwnj;فریب و روشن مردم را مسخ می&zwnj;نماید&nbsp;و در خوابی خرگوشی فرومی&zwnj;برد. &nbsp;با تراشیدن دشمن واهی و فرضی و عامل بیگانه و جاسوس و ایجاد توهم توطئه همه&zwnj;چیز را از چشم دشمنان می&zwnj;بیند و... &nbsp;در حال باید گفت کارگردانی و هدایت بازیگر با تفکر و اندیشه خاص در راستای همین هدف صورت پذیرفته است . هرچند که شکر خداگودرزی نیز در مقام تنها بازیگر این نمایش زحمت خود را کشیده و تلاش وافری در خصوص ارائه کاراکتر از خود نشان داده که قابل&zwnj;تقدیر است. ارائه میزان و حرکت بدون تکرارهای اضافه و غلوهای بی&zwnj;جا، شخصیت و کاراکتر را در راستای خواست زیر متن&zwnj;باز می&zwnj;نماید.</p> <p dir="RTL">همین&zwnj;گونه است طراحی صحنه که بدون موارد اضافه در راستای متن است و کاربردی درواقع با طراحی صحنه&zwnj;ای دراماتیک روبرو هستیم که گویای کاراکتر و نوع افکار شخصیت موردنظر است؛ که ابعاد شخصیتی او را بیشتر می&zwnj;نمایاند. ریتم درونی و بیرونی نمایش نیز مناسب است. شاید درجاهایی نیاز به سکوت دراماتیک داریم که نبود و یا کمبودش احساس می&zwnj;شود. بابک محمدی با دراماتورژی خاص خود و اشرافش بر عناصر درام و اصول و قواعد دراماتیک وهنری به نام تئاتر. توانسته نمایشی درخور را به صحنه بکشد که نمونه یک تئاتر منودرام است و یک کار کلاسی که می&zwnj;تواند برای علاقه&zwnj;مندان، هنرجویان دانشجویان و اساتید این رشته به&zwnj;عنوان یک نمونه حرفه&zwnj;ای مورداستفاده قرار گیرد.</p> <p dir="RTL">نمایش روح جهنمی در سال 1987 دراطریش به روی صحنه رفته که با استقبال تماشاگران و منتقدان روبرو بوده است. دیدن نمایش فوق را به همگان به&zwnj;خصوص علاقه&zwnj;مندان تئاتر و هنرمندان وهنرجویان توصیه می&zwnj; کنم .</p>
منبع:ایران تئاتر