tik8
پیگیری بلیط
سقراط کشی بعد از هزار سال روی صحنه تئاتر

سقراط کشی بعد از هزار سال روی صحنه تئاتر

  • ۱۴ شهریور ۱۳۹۵
  • ساعت:۰۷:۵۰

شرح خبر

<p dir="RTL">به گزارش تیکت به نقل از روزنامه آرمان، سقراط با این جمله معروفش &quot;می&zwnj;دانم، که هیچ نمی&zwnj;دانم&quot;، از دلِ روزگاران و ماه&zwnj;ها و سال&zwnj;ها و قرن&zwnj;ها و هزاره&zwnj;های نخبه&zwnj;کُشی عبور کرده، تا امروز که برای سومین سال متوالی به روی صحنه تالار وحدت آمده: &quot;امروز روز خوبی &zwnj;است برای سقراط&zwnj;کُشی!&quot; تئاتر سقراط با کارگردانی حمیدرضا نعیمی و بازی فرهاد آئیش، با قراردادن چهار موضوع مهم &quot;شناخت&zwnj;شناسی&quot;، &quot;حقوق زن&quot;، &quot;اخلاق و قانون&quot; و &quot;پدران و پسران&quot; آن&zwnj;هم با زبان طنز، رسالت خود را به درستی به انجام رسانده است. در مورد بخش شناخت&zwnj;شناسی، نمایش سعی دارد با خودآگاهی فردی مخاطبش را با تاکید بر این جمله معروف که روی معبد دلف در یونان باستان نوشته شده، &quot;خودت را بشناس&quot;، بیدار کند؛ این امر از مسائل مهم شناخت&zwnj;شناسی در طول تاریخ فلسفه و حیات انسان بوده است، که تاکید دارد &quot;انسان استعداد شناخت دارد&quot;، و این همان مساله&zwnj;ای است که سقراط بر آن وقت می&zwnj;گذارد تا نه فقط خودش، که دیگران را هم با این استعداد بالقوه آشنا کند تا به آن عمل کنند و برای شناخت بهتر خویشتنِ خویش و هستی و آن&zwnj;طور که لشک کولافسکی می&zwnj;گوید &quot;ایجاد شک در امور به&zwnj;ظاهر روشن و قابل درک&quot;، نمایش سقراط نیز دقیقا همین کار را می&zwnj;کند. وقتی در دادگاه، همه مردم آتن حضور دارند، چراغ&zwnj;های سالن روشن می&zwnj;شود تا بینندگان به&zwnj;عنوان مردم آتن، در دادگاه حضور یابند تا بار دیگر سقراط آنها را به این امر مهم هستی&zwnj;شناختی و انسان&zwnj;شناسی دعوت کند؛ کاری که سقراط می&zwnj;کند مواجهه ما با بعد خفته ی ماست که چشم&zwnj;هایش را به روی نخبه&zwnj;کُشی بسته؛ گویی سقراط به ما یادآوری می&zwnj;کند که او نه اولین نخبه کُش تاریخ و نه آخرین است، که قائم&zwnj;مقام&zwnj; و امیرکبیر و مصدق آخرین باشد. مساله دومی که نمایش سقراط بر آن تاکید دارد، &quot;اخلاق و قانون&quot; به&zwnj;عنوان دو رکن مهم فرد و جامعه (دولتشهر آتن) است؛ چیزی که سقراط نه به&zwnj;خاطر سیاستِ آتن و نه به برای پول آن را زیر پا نمی&zwnj;گذارد: نه اخلاق فردی را، نه اخلاق اجتماعی را، و نه قانون آتن را که حکم مرگ او را با نوشیدن جام زهرآگین داده بود. مساله مهم دیگری که نمایش سقراط آن را روایت می&zwnj;کند،اختلاف و فاصله بین نسل&zwnj;ها است؛ اینکه پدران ما همانگونه که می&zwnj;اندیشیده&zwnj;اند، زندگی&zwnj; می&zwnj;کرده&zwnj;اند، آیا فرزندان آنها نیز باید به همان شکل بیندیشند و زندگی کنند؟ درگیری&zwnj;های آنیتوس از بزرگان دولتشهر آتن با پسرش که درنهایت از پدر جدا می&zwnj;شود و به سمت سقراط می&zwnj;رود که روحش را به تسخیر درآورده، نشان می&zwnj;دهد که هر نسل، فکر و سبک زندگی خاص خودش را دارد. موضوع مهم دیگری که در نمایش سقراط بر آن تاکید می&zwnj;شود مساله زن و حقوق زن است؛ امری که از طریق نمایش &quot;مده&zwnj;آ&quot;ی اوریپید نیز که بر محور یک زن است، بر آن صحه گذاشته می&zwnj;شود. جز این، نقش پررنگ تئودوته، زن بدنام آتن نیز در نمایش است که او نیز تحت&zwnj;تاثیر اندیشه&zwnj;های سقراط، راه دیگری را انتخاب میکند و سرانجام تن به تبعید خودخواسته از آتن به سیسل می&zwnj;دهد. اما شاید مهم&zwnj;ترین زن نمایش سافو بزرگ&zwnj;ترین شاعر غنایی باستان باشد که صد سال پیش از سقراط می&zwnj;زیسته، اما مدام در دیالوگ&zwnj;های ذهنی سقراط حضور دارد. تئاتر سقراط با حضور سافوی شاعر شروع می&zwnj;شود و با حضور او در زندان پیش از نوشیدن جام زهرآگین، به اتمام میرسد: &quot;استبداد فقط تو را از حرف&zwnj;زدن منع کرد، اما دموکراسی تو را کُشت.&quot;</p>
منبع:روزنامه آرمان