tik8
پیگیری بلیط

روزنامه‌نگاری انتزاعی / نگاهی به پروژه ˝باز هم مشکل قطب نما˝ از توماس جپی

  • ۱۹ اسفند ۱۳۹۳
  • ساعت:۰۶:۰۸

شرح خبر

<p style="text-align: justify;"><img alt="" height="287" src="/media/Ckfinder/images/55195_635614952031022992_m.jpg" style="margin: 20px 40px; float: left;" width="416" /></p> <p style="text-align: justify;">مرکز هنرهای معاصر سازماناب؛ گالری آب&zwnj;انبار از ۸ اسفند میزبان مجموعهٔ باز هم مشکل قطب نما از توماس جپی؛ هنرمند استرالیایی تبار ساکن آلمان است. جپی به واسطهٔ نقاشی، مجسمه و چاپ و نشرو با جابه جایی ابژهٔ فرهنگی میان بافت&zwnj;های مختلف شکاف&zwnj;های ظریف&zwnj;شناختی و زیبایی&zwnj;شناسانه را آشکار می&zwnj;سازد.<br /> مجموعهٔ متاخر هنرمند بر محور مطالعات تئوریک و میدانی، در باب مذاکرات بینافرهنگی پیچیده&zwnj;ای که در پروسهٔ ساخت موزه آبگینهٔ تهران میان یک معمار روس و دولت وقت ایران روی داده، شکل گرفته است. هنرمند خطوط رابط فرهنگی متعددی را میان عناصر کارش بنا می&zwnj;نهد؛ او با به نمایش گذاشتن آثارش در گالری سازماناب در نزدیکی موزهٔ آبگینه نخستین قدم را در بازی با تغییرات و فواصل مکانی بر می&zwnj;دارد و پس از آن در یک توالی حساس تغییرات مکانی کوچک یا بزرگی را میان شهر&zwnj;ها کشور&zwnj;ها و ساختمان&zwnj;ها پی می&zwnj;گیرد. هنرمند پرترهٔ نقاشی شده&zwnj;ای از معمار روس موزهٔ آبگینه را همچون شاهدی بر مذاکرات در دیوار طبقهٔ دوم می&zwnj;نشاند و ورودیهٔ گالری و فضاهای دیگر را با اطلاعات کپی شده بر سطوحی شفاف پر می&zwnj;کند. این متون مجسمه گون در حال بسط همزمان کتاب نظریهٔ آشوب و تفاوت&zwnj;های ظریف میان متن اصلی و متن ترجمه شدهٔ آن به فارسی از طریق مقایسهٔ مدام دو متن در خلال نمایش است و بدین ترتیب تفاوت&zwnj;های ظریف فرهنگی را آشکار می&zwnj;کند. هنرمند سپس ما را با دو دیوارنگارهٔ گرافیتی که از روی تصاویر رنگین دیوارنگاره&zwnj;هایی از مقبرهٔ کاکستلا ی مکزیک بازرسم شده&zwnj;اند مواجه می&zwnj;سازد.<br /> توماس جپی از طریق بازتولید تصاویر و بردن آن&zwnj;ها از مکانی به مکان دیگر معانی فرهنگی را به هم می&zwnj;آمیزد و به مشاهده تغییراتی که هر محیط جدید بر تصاویر و مفاهیم انضمامی&zwnj;شان وارد می&zwnj;کنند می&zwnj;نشیند. او همزمان با تصاویر از مخاطبان نمایشگاه می&zwnj;خواهد تا سی دی&zwnj;هایی از دو قطعهٔ موسیقی آهنگسازان استکهلمی؛ کی دبلیوسی ۹۲ و دیجی بیسکوییت را که بر دیوار گالری آویخته شده، از گالری خارج کرده، به آن&zwnj;ها گوش سپارند و بدین ترتیب دامنه&zwnj;های تاثیرات نمایشگاه را از دیوارهای گالری عبور داده و در سطح شهر پراکنده سازند. یکی از این قطعات توسط یک تهیه کنندهٔ سوئدی ساکن چین و به سفارش هنرمند برای این مجموعه و به منظور پخش شدن در ایران ساخته شده است. اما اتاق&zwnj;های طبقهٔ سوم میزبان نقاشی&zwnj;هایی بر روی سیلک برگرفته از لوگوهاییست که هنرمند در گشت زنی پیرامون گالری و موزه با آن&zwnj;ها مواجه شده است. این نقاشی&zwnj;ها در کنار فتوکپی&zwnj;های بزرگی از انعکاس&zwnj;های تودرتوی ظروفِ قرار گرفته در محفظه&zwnj;های نمایشی موزهٔ آبگینه که بر توری&zwnj;های فلزی نصب وچیدمان شده&zwnj;اند. هنرمند با نمایش دادن انعکاس&zwnj;ها ی محفظه&zwnj;ها به رمز و رازهای مذاکرات فرهنگی اولیه اشاره می&zwnj;کند و همزمان نتایج مذاکرات را در ساختمان فعلی نشان می&zwnj;دهد.<br /> جپی علاوه بر همهٔ این&zwnj;ها به چاپ و ترجمهٔ کتاب شهدنوش نخل؛ رمان رئالیست جادویی که در ادبیات پسا استعماری آفریقا در دههٔ ۵۰ نقشی مهم ایفا نموده و پخش آن در نمایشگاه می&zwnj;پردازد. هنرمند مدعیست که با بهره گیری از عدم وجود حق کپی رایت در ایران این کتاب را به خواست و اراده خود وارد گفتمان زبان فارسی کرده است و از این طریق امکان ارتباطی دیگری را با تغییر زبان برای مخاطبان خویش فراهم نموده است.<br /> به نظر می&zwnj;رسد که توماس جپی از تمامی امکانات بیانی ممکن در مسیر ایجاد گفتمانی بینافرهنگی بهره برده و ما را با گسترهٔ وسیعی از داده&zwnj;ها و مفاهیم فرهنگی مواجه نموده است. هنرمند خود کل این پروژه را که بر مبنای بازنشر و گسترش اطلاعات و تغییرات مکانی متعدد شکل گرفته است روزنامه&zwnj;نگاری انتزاعی توصیف می&zwnj;کند. او می&zwnj;گوید: &quot;نتایج کاراین پروژه هنگام استخراج منتزع شده&zwnj;اند، از منبع معنایی خود فاصله گرفته و به بیانی تمثیلی درآمده&zwnj;اند و در پایان نمایشگاه اطلاعات جدید فرهنگی و زیبا&zwnj;شناسانه به دست آمده برای پروژهٔ بعدی از نو بازنگری خواهند شد.&quot;</p>
منبع:سایت هنرآنلاین