tik8
پیگیری بلیط
بودجۀ تئاتر در کجا صرف می‌شود؟

بودجۀ تئاتر در کجا صرف می‌شود؟

  • ۲۶ دی ۱۳۹۵
  • ساعت:۱۱:۵۴

شرح خبر

<p style="text-align: justify;"><span style="color:#000000;"><em><strong>محمدرضا مالکی کارگردان نمایش &quot;سفرشادی&quot; گفت: به دلیل اینکه اجراهایی در شیفت صبح وجود ندارد بسیاری از مدارس از دیدن تئاتر باز می&zwnj;مانند و تالارها نداشتن اجرا در صبح را عدم وجود بودجه برای پرداخت دستمزد عوامل خود می&zwnj;دانند.</strong></em></span></p> <p style="text-align: justify;">محمدرضا مالکی، کارگردان نمایش &quot;سفر شادی&quot; که این روزها در تالار هنر تهران به روی صحنه رفته است، گفت: با اذعان به این امر که آموزش و پرورش می تواند به عنوان یکی از پایه های اصلی استعدادیابی و پرورش هنرمند فعالیت کند و با انتقاد از این که این دستگاه امروز خود را از ورود به هنر و به ویژه هنر تئاتر کنار کشیده است، گفت: آموزش و پرورش می&zwnj;تواند با در اختیار گذاشتن فضاهای موجود، از جمله سالن های نمایش کانون های فرهنگی و هنری، هنرمندان نمایش را به تولید آثار جدید ترغیب کند.<br /> بازیگر نمایش &quot;ما کجا اینجا کجا&quot; به کارگردانی &quot;میثم یوسفی&quot; که در سال 1389 در تالار سنگلج، به روی صحنه رفته است، در ادامه با اشاره به این که آموزش و پرورش می تواند با برنامه ریزی های منسجم در سالن هایی که در شیفت&zwnj;های صبح خالی از اجراست، دانش آموزان را به دیدن آثار نمایشی حرفه ای ترغیب کند اظهار کرد: تالارها در پاسخ به رزرو شیفت صبح برای اجرای تئاتر می گویند که قادر به پرداخت دستمزد عوامل خود نیستند، حال باید پرسید در زمانه ای که کار خوب تولید نمی شود و بودجه ای برای پرداخت حق الزحمۀ عوامل دست اندرکار در یک تالار اختصاص نمی&zwnj;یابد، بودجۀ تئاتر در کجا صرف می شود؟<br /> وی ادامه داد: بسیاری از مدارس به این جهت که اجراهایی در شیفت صبح وجود ندارد، از دیدن تئاتر باز مانده اند.<br /> مالکی با طرح این پرسش که وقتی هنرمند تئاتر در کشور وجود نداشته باشد، کارمند یا مدیر مجموعۀ فرهنگی و هنری برای رسیدن به چه هدفی باید تلاش کند، اظهار داشت: ارتباط میان مدیران و هنرمندان متقابل است و مدیران برای بقا باید حواسشان را به هنرمندان معطوف کنند.<br /> &nbsp;</p> <p style="text-align: justify;"><span style="color:#000000;"><em><strong>تئاتر به تنهایی نمی تواند روی پای خود بایستد</strong></em></span><br /> این کارگردان ضمن ابراز انتقاد از این که امروز بودجۀ تئاتر می تواند به جای این که صرف برگزاری جشنواره های دهان پر کن شود، صرف تولید آثار خوب شود، تصریح کرد: امروز باید بپذیریم که اگر تئاتر می خواهد خصوصی عمل کند، به تنهایی نمی تواند روی پای خود بایستد و به حمایت مسئولان نیازمند است.<br /> بازیگر فیلم سینمایی &quot;ماهی و گربه&quot; که در سال 1391 به کارگردانی &quot;شهرام مکری&quot; مقابل دوربین رفته است، با اشاره به این که حدوداً 100 تئاتر در تهران به صورت همزمان اجرا می شود و با احتساب جمعیت تهران می توان برای تماشای هر اثر نمایشی 600 تماشاچی در ماه در نظر گرفت، یادآور شد: حوزه های دولتی می توانند با در نظر گرفتن بیلبوردهای شهری و احتساب هزینه های آن در تبلیغات تئاتر سهیم باشند و یا هر ارگان و نهاد دولتی برای کارمندان خود سهمیۀ تئاتر در نظر بگیرد و از این راه به ادامۀ حیات این هنر مهم کمک کند.<br /> کارگردان نمایش &quot;سفر شادی&quot; ضمن تأکید بر این امر که برقراری ارتباط متقابل میان نهادهای دولتی و دعوت آن ها به دیدن تئاتر می بایست در حوزۀ کلان صورت بپذیرد، گفت: اگر پذیرفتیم که تئاتر نیز به سان سینما یک تفریح سالم است و ارگان های دولتی کارمندان خود را به دیدن نمایش دعوت کردند، این هنر زنده خواهد ماند و در عین این که تماشاچی از دین یک نمایش بسیار خوب و با کیفیت لذت خواهد برد، حال عوامل تولید کننده نیز خوب خواهد شد.<br /> کسی در این کشور رغبتی به گسترش فرهنگ تماشای نمایش ندارد<br /> بازیگر &nbsp;مجموعه تلویزیونی &quot;زندگی جاری است&quot; که به کارگردانی &quot;محسن تقوی&quot; در سال 1381 از شبکۀ اول سیما پخش شده است، در بخشی دیگر از این گفتگو، ضمن ابراز انتقاد از این امر که در صدا و سیما برنامه هایی ویژۀ پرداختن به تئاتر وجود ندارد و اگر هم وجود دارد در زمان هایی است که مخاطبی به دیدن آن ها نخواهد نشست، افزود: این رفتار نشان می دهد که مسئولین در کشور تئاتر را نمی خواهند، چرا که اگر موضوعی برای کسی اهمیت داشته باشد، به آن بها می دهد و برای تبلیغات آن هزینه می کند، اما متأسفانه رفتار تبلغیاتی در تئاتر نشان می دهد که کسی در این کشور رغبتی به گسترش فرهنگ تماشای نمایش ندارد.<br /> &nbsp;</p> <p style="text-align: justify;"><span style="color:#000000;"><em><strong>با تکرار مکررات تئاتر ایران هیچ گاه در حوزۀ تماشاچی به افق مطلوب خود نخواهد رسید</strong></em></span><br /> وی در ادامه با اشاره به این امر که باید بپذیریم که تئاتر نیز در کنار همۀ تفریحات سالم ما می تواند جایگاه وجود داشته باشد و به عنوان یک ابراز تولید اندیشه در ساخت خانواده عمل کند، ادامه داد: مسئولین ما اگر بخواهند می توانند گام های خوبی برای تبلیغت تئاتر بردارند، اما متأسفانه اراده ای برای پرداختن به این هنر وجود ندارد و با گفتن ها و تکرار حرف های گذشته که به هیچ جا نمی رسد، تئاتر ایران هیچ گاه در حوزۀ تماشاچی به افق مطلوب خود نخواهد رسید.<br /> کارگردان فیلم کوتاه &quot;از کجا به کجا&quot; که در سال 1392 به تصویر کشیده شده است، ضمن ابراز انتقاد از این امر که خانوادۀ تئاتر و مسئولین هیچ گاه با هم متحد نبوده و از یکدیگر حمایت نکرده اند، اظهار داشت: باید بپذیریم که یک دست صدا ندارد و اگر جمعیت بزرگ تئاتر ایران در کنار هم باشند می توانند اقدامات بزرگی برای پیشرفت این هنر انجام دهند، حال آن که همۀ کسانی که در حوزۀ این هنر گام بر می دارند، به جای دست انداختن به اهداف کوچک، می توانند با اتحاد فکر خود را در حوزۀ اهداف کلان تئاتر در کشور مستقر کنند.<br /> مالکی، در بخشی دیگر از این گفتگو، ضمن اذعان به این امر که مسئولین باید بپذیرند تا زمانی که تئاتر وجود نداشته باشد، تصمیم گیرندگان حوزۀ تئاتر برای مردم جایگاهی نخواهند داشت، تصریح کرد: من به عنوان یک هنرمند، صرفاً باید به کار خود فکر کنم و دغدغۀ دیگر نداشته باشم، حال آن که تولید کنندۀ تئاتر امروز در سالن هایی اجرا می رود که در یک سالن تنها سه ردیف تماشاچی دارد و این مسئله برای او دردآور خواهد بود.<br /> وی ضمن تأکید بر این امر که عوامل دست اندرکار تئاتر به جای حرف زدن و مصاحبه دادن باید رفتاری کنند که کسی به داد آن ها برسد، یادآور شد: داستان غم انگیز عدم وحود تماشاچی برای تئاتر سال هاست ادامه دارد و انگار کسی نمی خواهد کوششی برای پایان یافتن آن بکند.<br /> این هنرمند تئاتر در پایان با اشاره به این که به جای برگزاری نشست های آسیب شناسی تئاتر، باید دستی برای آن بالا زد، گفت: امروز باید بپذیریم که می دانیم، خود را به ندانستن زده ایم و نمی خواهیم برای تئاتر کار کنیم.&nbsp;</p> <p>&nbsp;</p>
منبع:خبرگزاری فارس