tik8
پیگیری بلیط
مجموعه تاریخی نقش رستم

مجموعه تاریخی نقش رستم

  • مرودشت
  • بهاء بلیط:5,000 تومان
  • دوره اجرا:همه روزه 8:00- 18:30

درباره رویداد

<p><strong>روزهای&zwnj; تعطیل: </strong>تاسوعا و عاشورا، رحلت&zwnj; پیامبر (ص)، شهادت&zwnj; امام&zwnj; جعفر صادق (ع)، شهادت&zwnj; حضرت&zwnj; علی (ع)، رحلت&zwnj; امام&zwnj; خمینی (ره)</p> <p>نقش رستم در روستای زندگی آباد در شمال شهرستان مرودشت (استان فارس) واقع می باشد. این مجموعه تاریخی دوره های عیلامیان (ایلامیان)، هخامنشیان و ساسانیان را به تصویر کشیده است.</p> <p>در گذشته، نام این مکان سه&zwnj;گنبدان یا دوگنبدان بوده است که در بین مردم منطقه، به نام&zwnj;های کوه حاجی&zwnj;آباد،کوه استخر یا کوه نِفِشت نیز یاد می شد و نام نقش رستم پس از آنکه ایرانیان بین رستم (پهلوان شاهنامه) و سنگ نگاره&zwnj;های شاهان ساسانی ارتباط برقرار کردند به این مکان داده شد.</p> <p>نقش رستم توسط ارنست هرتسفلد در سال 1302 خورشیدی (1923 میلادی) بررسی و کاوش شد. همچنین، این محوطه در چندین فصل در بین سال&zwnj;های ۱۹۳۶ تا ۱۹۳۹ میلادی مورد کاوش گروه مؤسسه خاورشناسی دانشگاه شیکاگو قرار گرفت.</p> <h3>&nbsp;نقش دوره عیلامی</h3> <p>قدیمی&zwnj;ترین نقش موجود در نقش رستم مربوط به دوره عیلام است که نقش دو ایزد و ایزدبانو و شاه و ملکه را به تصویر کشیده بود ولی قسمتی از این تصاویر توسط بهرام دوم (پادشاه ساسانی) پاک شد و نقش خود و درباریانش را در آن به تصویر کشیدند.</p> <p>بهرام دوم پنجمین شاهنشاه ایران از خاندان ساسانی بود. بهرام در سال&zwnj;های اولیه شاهنشاهی&zwnj;اش با شورش برادرش هرمز کوشانی و پسر عمویش هرمز سکستانی روبرو شد. در همین زمان بود که با شنیدن خبر جنگ داخلی در ایران، کاروس امپراتور روم به ایران لشکرکشی کرد.</p> <p>در قسمت باقی مانده نقش دو ایزد و ایزدبانو را نشان می&zwnj;دهد که بر روی تختی که پایه&zwnj;های آن به&zwnj;صورت مارهای پیچیده&zwnj;است، نشسته&zwnj;اند و در سمت راست و چپ آن&zwnj;ها اشخاص دیگری ایستاده&zwnj;اند. در سمت راست این تصویر، پیکر کامل مردی با ریش و موی بلند نقش شده که کلاه گردی به سر دارد و با یک بند، آن را بسته&zwnj;است و ردای بلندی به&zwnj; تن دارد. این مرد به حالت احترام دست&zwnj;هایش را به سینه گذاشته و رو به خدایی دارد که نقشش محو شده&zwnj;است. در سمت چپ تصویر، اثر شخصی دیگر قابل تشخیص است که تاجی کنگره&zwnj;دار بر سر نهاده و چهره ظریف و بی&zwnj;ریشی دارد که زن بودن وی را نشان می&zwnj;دهد. این&zwnj;دو شخص را شاه و ملکه می&zwnj;دانند که در پیشگاه ایزد و ایزدبانو در حال نیایش بوده&zwnj;اند و این تنها تصویر قابل مشاهده و تشخیص از نقش دو ایزد و ایزدبانو می باشد.</p> <h3>کعبه زرتشت</h3> <p>کعبه زرتشت که در مجموعه نقش رستم با بنای سنگی چهارگوش و پله&zwnj; دار قرار دارد. این بنای تاریخی روبروی آرامگاه داریوش دوم قرار دارد. جنس مصالح این بنا از سنگ آهک سفید بوده و تنها یک در ورودی دارد که ۱٫۷۵ متر بلندی و ۸۷ سانتی&zwnj; متر پهنا دارد و دری دو لنگه&zwnj; ای و بسیار سنگین داشته&zwnj; است که جای پاشنه&zwnj; های پایینی و بالایی هر لنگه در سنگ کنده شده و به خوبی معلوم است. این درگاه به وسیله پلکانی سی پله&zwnj; ای از جنس سنگ به درون اتاقک آن راه می&zwnj; یابد. این بنا در دوره هخامنشی ساخته شده است و دوره ساسانی به آن بُن خانک گفته می&zwnj;شد.</p> <p>بر بدنه شمالی، جنوبی و شرقی این برج، سه کتیبه به سه زبان پهلوی ساسانی، پهلوی اشکانی و یونانی در دوره ساسانیان نوشته شده&zwnj; است که یکی به شاپور اول ساسانی و دیگری به موبد کرتیر تعلق دارند و چنانکه والتر هنینگ گفته&zwnj; است، &laquo;این کتیبه&zwnj; ها مهم&zwnj; ترین سند تاریخی از دوره ساسانی هستند.&raquo; ساختمان کعبه زرتشت از نظر تناسب اندازه&zwnj; ها، خطوط و زیبایی خارجی، بنای زیبایی است.</p> <h3>آرامگاه&zwnj;های هخامنشی</h3> <p>شاهان هخامنشی از دوره داریوش بزرگ، آرامگاه&zwnj; هایشان را بر دیواره&zwnj; های کوه مهر ساخته&zwnj; اند که به ترتیب زمانی، متعلق به داریوش بزرگ، خشایارشا، اردشیر یکم و داریوش دوم هستند. از نظر مورخان این آرامگاه&zwnj; ها باید در دل سنگ&zwnj; های کوه ساخته می&zwnj; شدند تا از آلوده&zwnj; شدن خاک زمین بر اثر برخورد با جسد انسان جلوگیری می شد.</p> <p>با آنکه روش سنگ&zwnj; تراشی سازندگان بنا برگرفته از تمدن اورارتویی (قدرت اورارتو آن&zwnj;ها را قادر به در اختیار گرفتن تجارت قفقاز و حوزه اطراف دریای خزر می&zwnj;کرده&zwnj;است. شهرهای اورارتو معماری خاص و شاهانه&zwnj;ای دارند که باقی&zwnj;مانده بعضی از آن&zwnj;ها در شمال کردستان، حکایت از پیشرفته بودن آن و تاثیرش بر معماری ماد و هخامنشی می&zwnj;کند.) است، پیکره و گستره نمای بیرونی آرامگاه&zwnj; های هخامنشی و ویژگی&zwnj; های درونی آنها، حاصل نوآوری و خلاقیت داریوش بزرگ بوده و هیچ نمونه همانندی برای آن در خاور نزدیک، مصر، یا یونان یافت نشده&zwnj; است. تنها چند گور صخره&zwnj; ای در شمال غربی ایران و کردستان عراق یافت شده که مدت&zwnj; ها به عنوان گور مادی و الگوی کار داریوش پنداشته می&zwnj;شد اما اخیرا مورخان متوجه شدند که این آرامگاه&zwnj; ها، برگرفته از آرامگاه داریوش بوده&zwnj; اند. داریوش و جانشینانش آرامگاه&zwnj; های در سنگ کنده&zwnj; شده فراهم می&zwnj; آوردند و پس از آن ها، در دوره&zwnj; های آینده نیز این روش کمابیش به صورت&zwnj; های گوناگون رواج پیدا کرد و تا زمان آل بویه (سده دهم میلادی) ادامه یافت، چنانکه آرامگاه&zwnj; های پادشاهان آل بویه در کوه&zwnj; های اطراف ری، نزدیک تهران نیز از این دست آرامگاه&zwnj; ها می باشند.</p> <h3>آرامگاه داریوش بزرگ</h3> <p>آرامگاه داریوش اول در بلندای ۲۶ متری از تراز زمین جای گرفته&zwnj; است و سنگ&zwnj; نبشته&zwnj; ای در این مزار، تعلق گورگاه را به داریوش یکم ثابت می&zwnj; کند. داریوش بزرگ در اکتبر ۴۸۶ پیش از میلاد درگذشت و در این آرامگاه که در دل کوهی سنگی تراشیده بود جای گرفت. وی در سال ۵۲۲ پیش از میلاد به تخت نشست و پس از ۳۶ سال پادشاهی و در سن ۶۴ سالگی، به مرگ طبیعی درگذشت.</p> <p>گویا داریوش ساخت آرامگاه خود را همزمان با ساخت کاخ آپادانای شوش و تخت جمشید در سال ۵۱۹ پیش از میلاد آغاز کرده است و ساخت آن روزگاری پیش از مرگش پایان یافته&zwnj; بود. پیکره و گستره نمای بیرونی آرامگاه و ویژگی&zwnj; های درونی آن، همگی ابتکاری و سراسر نوآوری است.</p> <p>نمای بیرونی آرامگاه که در صخره&zwnj; ای به بلندای ۶۰ متر کنده شده همانند چلیپایی با بلندای ۲۲ متر است. در بخش بالایی آرامگاه، داریوش بر اورنگی که مردم سرزمین&zwnj; های گوناگون بر دوش دارند، ایستاده و نماد فروهر بر فراز او و آتشدان شاهی در برابرش کنده&zwnj; کاری شده&zwnj; اند. درون آرامگاه ۹ گور وجود دارد که نشان می&zwnj; دهد افزون بر داریوش، نزدیکان وی نیز در آنجا آرمیده&zwnj; اند، اما هیچ نشانه و مدرکی برای انتساب ۹ قبر درون آرامگاه به افراد مشخصی، در دست نیست. در زیر آرامگاه داریوش، دو نقش از بهرام دوم شاه ساسانی نیز وجود دارد.</p> <p>بخش بیرونی آرامگاه دارای دو سنگ نبشته به زبان&zwnj; های فارسی باستان، عیلامی و اکدی است که آوا و گفتاری مانند وصیت نامه و اندرزنامه دارد.</p> <h3>سنگ&zwnj; نبشته های آرامگاه داریوش بزرگ</h3> <p>داریوش در مقام فرمانروایی جهانی، در بالا و کنار دیواره بیرونی آرامگاه خود با دو نبشته بزرگ که هر یک به سه زبان فارسی باستان، عیلامی و اکدی نوشته شده، وصیتی معنوی از خود برجای گذاشته که در تاریخ خاورمیانه بی&zwnj; نظیر است. نخستین نوشته در قسمت بالایی است و به DNa مشهور است و دومی بر کنار درگاه ورودی آرامگاه کنده شده و به&zwnj; نام DNb معروف می&zwnj; باشد. هر دو متن جنبه شاعرانه دارند و تجلی موثری از شخصیت و نبوغ داریوش&zwnj; بشمار می روند و خصوصیات وی را به نیکی روشن می&zwnj; سازند.</p> <h3>آرامگاه خشایارشا (ولیعهد و جانشین داریوش بزرگ)</h3> <p>خشایارشا در اکتبر ۴۶۵ پیش از میلاد توسط یک خواجه به نام میترا یا اسپنت میترا و رئیس گارد سلطنتی به نام اردوان که با یکدیگر همدست شده&zwnj; بودند، در خوابگاه خویش کشته شد. آرامگاه خشایارشا در فاصله ۱۰۰ متری شرق و شمال&zwnj; شرقی آرامگاه داریوش بزرگ و به شکل صلیب تراشیده شده&zwnj; است. در بخش بالایی صلیب، نماد فروهر و ماه نقش شده و در پایین آن، خشایارشا در حالی که دستش را به سوی فروهر و آتش دانی که روبرویش قرار دارد دراز کرده، به تصویر کشیده شده&zwnj; است. در زیر پای شاه، اورنگی (تخت پادشاهی) قرار دارد که مردم سرزمین&zwnj; های گوناگون آن را بر دوش گرفته&zwnj; اند. این ها شامل مردمانی از شرقی&zwnj; ترین بخش&zwnj; های قلمرو پادشاهی در هند و سغد (یک تمدن باستانی ایرانی در فرارود بود که مرزهای آن امروزه در کشورهای تاجیکستان، شمال افغانستان، شرق ازبکستان و قزاقستان واقع است) تا غربی&zwnj; ترین آنها در مصر و لیبی به شمار می روند. دهلیز و ورودی آرامگاه ۳ متر در ۶٫۶۰ متر است و تنها یک اتاقک دارد که درست روبروی درگاه ورودی است و در آن سه قبر کنده شده&zwnj; است. مشخص نیست که چه کسانی با خشایارشا در این قبرها دفن شده&zwnj; اند.</p> <h3>آرامگاه اردشیر یکم</h3> <p>اردشیر یکم فرزند خشایارشا و نوه داریوش بزرگ بود.</p> <p>آرامگاه اردشیر یکم در فاصله ۳۷ متری سمت چپ آرامگاه داریوش بزرگ و به شکل صلیبی به ارتفاع ۲۲ متر، تراشیده شده&zwnj; است. ویژگی&zwnj; ها و نمای عمومی آرامگاه، همچون آرامگاه داریوش و خشایارشا است ولی درون آرامگاه به تقلید از آرامگاه داریوش کنده شده و سه اتاقک دارد. اما با بی دقتی و بدون ظرافت ساخته شده است. در زیر آرامگاه اردشیر، سنگ&zwnj; نگاره نبرد هرمز دوم قرار دارد. نقش فروهر در بالای سر شاه بر روی ورودی آرامگاه ساده&zwnj; است و اندکی مخدوش؛ به جای حلقه&zwnj; های آراسته دوتایی که در آرامگاه&zwnj; های داریوش بزرگ و خشایارشا به دور بدن فروهر کشیده شده&zwnj; اند، نقش آرامگاه اردشیر یکم حلقه&zwnj; ای پهن و صاف به دور خود دارد که به نظر می&zwnj; رسد روی تصویر فروهر قرار دارد و تنها آستین&zwnj; های جامه در دست چپ بدن او بر روی حلقه قرار گرفته&zwnj; اند.</p> <h3>آرامگاه داریوش دوم</h3> <p>آرامگاه داریوش دوم در فاصله ۳۳ متری سمت جنوب&zwnj; غربی آرامگاه اردشیر یکم و به شکل صلیب کنده شده و نمای عمومی آن، همچون دیگر آرامگاه&zwnj; های نقش رستم است. این آرامگاه، دقیقاً روبروی بنای موسوم به کعبه زرتشت قرار دارد که ۴۵ متر دورتر از آن برپای است ولی این موقعیت از روی عمد انتخاب نشده بوده، زیرا فاصله میان آرامگاه داریوش بزرگ و آرامگاه اردشیر اول ۳۷ متر است و همین فاصله در انتخاب آرامگاه بعدی نیز رعایت شده&zwnj; است، در نتیجه قرار گرفتن بنای کعبه زرتشت در جلوی آرامگاه، عمدی نبوده&zwnj; است.</p> <p>نمای بنا از بیرون به شکل معمول آن در دیگر آرامگاه&zwnj; ها ساخته شده ولی چهره شاه به سختی آسیب دیده و امکان مقایسه آن با چهره دیگر شاهان وجود ندارد. حلقه دور بدن تصویر اهورامزدا در جلوی شاه همانند آرامگاه اردشیر یکم صاف و بی&zwnj; زرق و برق است، دو بال اهورا مزدا بر خلاف نقش&zwnj; های سه آرامگاه پیشین خطوط عمودی بیشتری دارند گویی که خطوط افقی در زیر این خطوط عمودی قرار گرفته&zwnj; اند. دیگر جزئیات نما کمابیش همانند دیگر آرامگاه&zwnj; های ذکر شده هستند.</p> <p>درون آرامگاه تقریباً شبیه آرامگاه اردشیر اول است، دهلیز بدون دقت و با محور کج (ناموازی با نمای آرامگاه) کنده شده و تقریباً حالت مثلثی دارد. سه اتاقک آرامگاه با دقت بیشتری تراشیده شده و به&zwnj;صورت مستطیل&zwnj; هستند و هر کدام دارای یک قبر است. در قسمت پایین این آرامگاه، سنگ&zwnj; نگاره نبرد شاپور دوم در دوره ساسانیان کنده شده&zwnj; است.</p> <p>&nbsp;</p> <p>آثار دوره ساسانی (224 تا 651 میلادی)</p> <p>نقش رستم از زمان&zwnj; های گذشته جایگاه مذهبی و مقدس به&zwnj; شمار می&zwnj; رفته است، به طوری که یک نقش مذهبی از دوره عیلام در این کوه تراشیده شده و در دوره هخامنشیان بازهم جایگاه مقدسی بوده و به همین جهت آرامگاه&zwnj; های برخی از شاهان هخامنشی در این مکان قرار دارد. این محوطه در دوره ساسانیان باز به همان حالت تقدس باقی ماند و شاهان ساسانی صحنه&zwnj; های تاجگذاری و جنگ&zwnj; ها و افتخارات خود را در دامنه این کوه تراشیدند.</p> <h3>اهورامزدا و اردشیر بابکان</h3> <p>سنگ&zwnj; نگاره اهورامزدا و اردشیر بابکان یکی از زیباترین و سالم&zwnj; ترین نقش&zwnj; های بازمانده از دوره ساسانی است و یکی از نخستین تصاویر انسان&zwnj; دیسی از اهورامزدا را به نمایش می&zwnj; گذارد. این نقش در گوشه شرقی محوطه نقش رستم، بر سینه صخره&zwnj; ای تراشیده شده است که ۲ متر از سطح زمین، فاصله دارد. در این نقش، اردشیر بابکان در سوی چپ مجلس، سوار بر اسبی کنده&zwnj; کاری شده و روبروی او اهورامزدا که او نیز سوار است و از نیمرخ نقش شده، قرار دارد. برای تاکید بر بزرگی و عظمت اهورامزدا و اردشیر، اندازه اسبها بسیار کوچکتر از آنها و حالت طبیعی ساخته شده بود. در زیر پای اسب اردشیر، پیکر اردوان پنجم آخرین شاه اشکانی نقش شده و نقش قرینه آن، اهریمن است که در زیر پای اسب اهورامزدا به تصویر کشیده شده&zwnj; است.</p> <p>بر روی پوشش اسب اردشیر در زیر گردن و روی سینه، آویزی با سه دایره مزین به تصویر سر شیر قرار دارد. در زیر این آویز، نوشته&zwnj; ای به سه زبان پهلوی اشکانی، پهلوی ساسانی و یونانی وجود دارد که ترجمه آن چنین است: &laquo;این است پیکر مزداپرست، خداوندگار اردشیر، شاه شاهان ایران، که نژاد از ایزدان دارد، پسر خداوندگار بابک، شاه.&raquo; و بر روی اسب اهورامزدا نیز کتیبه&zwnj; ای سه زبانه وجود دارد که اهورامزدا را چنین معرفی می&zwnj; کند: &laquo;این است پیکر خداوند اهورا مزدا.&raquo;</p> <h3>پیروزی شاپور بر امپراتوران روم</h3> <p>سنگ&zwnj; نگاره پیروزی شاپور بر امپراتوران روم، در ده متری شرق آرامگاه داریوش بزرگ قرار گرفته و حدود ۱۱ متر طول و ۵ متر عرض دارد. این سنگ&zwnj; نگاره یادگار فتحی است که ایرانیان در شهر رها کردند و سپاه روم را درهم شکستند و صحنه اسارت والرین و فیلیپ عرب را نشان می&zwnj; دهد که به&zwnj; دستور شاپور اول در حدود سال ۲۶۲ میلادی تراشیده شده&zwnj; است. این نقش سه&zwnj; برابر اندازه طبیعی است و از حیث دقت در جزئیات و ظریف&zwnj; کاری یکی از بهترین نقش&zwnj; های دوره ساسانی است و مشخص است که کاملا طبیعی الگوبرداری شده زیرا حتی لباس والرین (امپراتور روم که از سال ۲۰۰ تا پس از سال ۲۶۰ زندگی کرد، از سال ۲۵۳ تا ۲۶۰ امپراتور روم بوده&zwnj;است.) درست مطابق جامه&zwnj; های رومی&zwnj; های آن زمان است.</p> <h3>بهرام دوم و درباریان</h3> <p>سنگ&zwnj; نگاره بهرام دوم و درباریان که از سنگتراشی&zwnj; های بسیار دیدنی و زنده دوره ساسانی است، در کنار نقش اهورا مزدا و اردشیر بابکان قرار دارد که بر روی یک سنگ نگاره عیلامی کنده شده است. در وسط این نقش، بهرام دوم که به&zwnj; صورت تمام قد ایستاده و رو به چپ دارد، نقش شده و سه نفر به&zwnj; حالت نیم&zwnj; تنه در پشت سر او، و پنج نفر دیگر باز هم به حالت نیم&zwnj; تنه در جلوی روی بهرام به تصویر کشیده شده&zwnj; اند که همه&zwnj; شان شاه را می&zwnj; نگرند و انگشت سبابه دست راست را به&zwnj; حالت احترام به&zwnj; سوی او دراز کرده&zwnj; اند.</p> <h3>سنگ&zwnj;نگاره پیروزی بهرام دوم</h3> <p>سنگ&zwnj; نگاره پیروزی بهرام دوم شامل دو سنگتراشی بزرگ و بسیار آسیب&zwnj; دیده از دوره ساسانی است که در زیر آرامگاه داریوش بزرگ جای دارد. هر دو صحنه، نبرد پادشاهان اسب سوار را نشان می&zwnj; دهد که دشمنان خود را نگونسار کرده&zwnj; اند.</p> <p>نقش بالایی ۷ متر درازا و سه متر ارتفاع دارد و در آن، نبرد پیروزمندانه بهرام دوم با دشمنی که هویتش مشخص نیست را نشان داده&zwnj; است.</p> <h3>آناهیتا و نرسی</h3> <p>سنگ&zwnj; نگاره آناهیتا و نرسی یکی از زیباترین نقوش بازمانده از دوره ساسانی است که نرسی چگونگی تاجگذاری و سلطنت خود را نشان می&zwnj; دهد. در این نقش، نرسی تاجی بسیار شکیل بر سر دارد و دست چپش را دراز کرده و حلقه&zwnj; ای را از آناهیتا، ایزدبانوی آب، باروری و جنگاوری، ستانده&zwnj; است.</p> <h3>نبرد هرمز دوم و نقش نیمه&zwnj; تمام آذرنرسه</h3> <p>سنگ&zwnj; نگاره نبرد هرمز دوم در زیر آرامگاه اردشیر یکم و سنگ&zwnj; نگاره نیمه&zwnj; تمام آذرنرسه قرار دارد. در این نقش، هرمز دوم که سوار بر اسب است، دشمن زره&zwnj; پوش سوارکار را سرنگون کرده و نیزه بلندی در شکمش فرو برده&zwnj; است. چهره و تاج شاهنشاه آسیب دیده اما قسمتی از تاج و برجستگی کروی&zwnj; شکل آن به&zwnj; خوبی پیداست و از روی سکه&zwnj; های کتیبه&zwnj; دار و ظروف، می&zwnj; دانیم که این شخص هرمز دوم است.</p> <p>درست در بالای نقش نبرد هرمز دوم، مجلسی حجاری شده&zwnj; است که برای قسمت پایینی آن، لبه بالایی صحنه نبرد هرمزد دوم را کمی از بین برده و آنطور که اشمیت متوجه شده، این امر دلالت بر آن دارد که نقش بالایی جدیدتر است و چون نقش برجسته را ناقص گذارده&zwnj; اند، پیداست که فرصت نبوده تا آن را تمام کنند. به همین دلیل این سنگ&zwnj; تراشی به آذرنرسه، پسر هرمز دوم که فقط چند ماه پادشاهی کرد و در سال ۳۰۹ میلادی توسط بزرگان از سلطنت خلع شد، تعلق دارد.</p> <h3>نبرد شاپور دوم</h3> <p>در زیر آرامگاه داریوش دوم صحنه نبردی کنده&zwnj; کاری شده و سوار تاجداری را نشان می&zwnj; دهد که نیزه بلندی را در گردن دشمنی اسب&zwnj; سوار فرو کرده&zwnj; است.</p> <h3>صفحه تراشیده بی&zwnj; نقش</h3> <p>در غرب سنگ&zwnj; نگاره آناهیتا و نرسی، قسمت بزرگی از کوه به صورت صفحه&zwnj; ای مستطیلی، به طول ده متر و ارتفاع ۵ متر به منظور ایجاد نقش، تراشیده شده ولی تا سال ۱۸۲۱ میلادی هیچ اثری بر آن کنده نشده بود. این صفحه چنان باشکوه و عمیق تراشیده شده، که آماده&zwnj; کردنش تنها از عهده یک پادشاه بزرگ و توانگر بر می&zwnj; آمده&zwnj; است و شیوه تراش آن به صفحه فرهاد تراش در بیستون که آن هم ناتمام مانده، شباهت بسیار دارد. هر دوی این صفحات تراشیده شده را به خسرو پرویز منتسب کرده&zwnj; اند و احتمال داده می&zwnj; شود که وی قصد داشته نقش بزرگی از تاجگذاری یا صحنه پیروزی&zwnj; هایش بر رومیان را بر این صفحات نقش کند ولی در پایان پادشاهی&zwnj; خود که از هراکلیوس، امپراتور بیزانس شکست خورد، دیگر تراشیدن نقوش مناسبتی نداشت و هر دو صحنه ناتمام باقی ماندند.</p> <p>در سال ۱۸۲۱ میلادی (۱۲۳۷ قمری)، یکی از مالکان محلی دستور داد تا قباله ملک حاجی&zwnj; آباد را به نام او با خط فارسی نستعلیق در بیست و چهار سطر، در میان صفحه تراشیده شده نقش کنند.</p>
0

مکان اجرا

مجموعه تاریخی نقش رستم

12 کیلومتری شمال تخت جمشید

مشاهده پروفایل مکان

نظرات کاربران

هنوز نظری ثبت نشده است