برتولت برشت

برتولت برشت

نمایشنامه‌نویس و کارگردان تئاتر و شاعر آلمانی

تولد 1898

زندگینامه برتولت برشت

اویگن برتولت فریدریش برشت -  Eugen Berthold Friedrich Brecht نمایشنامه‌نویس و کارگردان تئاتر و شاعر آلمانی گرایش‌های سوسیالیستی و کمونیستی متولد 10 فوریه 1898 است، و در 14 اوت 1956 درگذشته است با بود.

برتولت برشت را بیشتر به عنوان برجسته‌ترین نمایشنامه‌نویس تئاتر روایی (که نقطه مقابل تئاتر دراماتیک است)، بخاطر نمایشنامه‌های مشهورش می‌شناسند. اما برتولت برشت گذشته از این که نمایشنامه‌نویسی موفّق و کارگردانی بزرگ بود، شاعری خوش‌قریحه نیز بود و شعرها، ترانه‌ها و تصنیف‌های پرمعنا و دل‌انگیز بسیاری سرود. برشت همچنین با ابداع سبک فاصله گذاری در تئاتر، انقلابی بزرگ را در زمینهٔ هنرهای نمایشی به پا کرد.

برتولت سرودن شعرهایش را در پانزده سالگی و پیش از نمایشنامه‌نویسی آغاز کرد. نخستین سروده‌هایش را بین سالهای 1914 تا 1917  سرود و آنها را در نشریات محلی منتشر کرد. در سال 1918، هنگامی که به خدمت سربازی اعزام شد، افزون بر کار در بیمارستان نظامی پشت جبهه، سروده‌هایش را همراه با نواختن گیتار برای سربازان می‌خواند. شعرهای نمایشی برشت را از مهم‌ترین آثار او دانسته‌اند. این‌ها شعرهایی هستند که به صورت سرود، تصنیف یا ترانه وارد نمایشنامه‌های او شده و به مناسبت‌های موضوعی خاص یا برای غنا بخشیدن به موضوع و افزایش اثرگذاری، به صورت پیش‌درآمد، میانپرده، مؤخره یا در میان متن آورده‌شده‌اند. این شعرها اغلب طنزآمیز یا هزل‌آمیز هستند و زیر پوستهٔ شوخ‌طبعانهٔ خود مفاهیم بسیار جدی و آگاه‌کننده داشته و پیام‌رسان ایده‌های نقادانه و اجتماعی برشت هستند.

از نمایشنامه های برتولت برشت میتوان به "بعل"، "آوای طبل در شب"، " در جنگل شهر"، "مادر" "ارباب پونتیلا و نوکرش مانی"، دایره گچی قفقاز"، "زن نیک ایالت سچوان"، "ننه دلاور و فرزندان او"، "زندگی گالیله"، "ترس و نکبت رایش سوم"، "کله گرد ها و کله تیزها"، "استثنا و قاعده"، "آنکه گفت آری و آنکه گفت نه"، "اپرای سه پنی"، "آدم آدم است" و "عظمت و انحطاط شهر ماهاگونی" اشاره نمود.

موضوعات نمایشنامه‌های برشت برگرفته از واقعیات اجتماعی، سیاسی و اقتصادی حاکم‌اند. برشت تماشاگر خود را وارد دنیای تماشاگر حقیقی می‌کند و به چالش با آن فرا می‌خواند. نمایشنامه‌های برشت با آنچه که بر روی صحنه نمایش داده می‌شود و به گونه‌ای بیانگر و انعکاس شرایط واقعی حاکم در جامعه است، موافق نیست، بنابراین باید روند نمایشنامه تحرک لازم را در وی برای مقابله با شرایط اجتماعی حاکم ایجاد کند. هدف برشت نشان دادن یک رفتار اجتماعی خاص، در یک محیط اجتماعی خاص است که باید از دید تماشاگر به صورت انتقادی مورد توجه قرار گیرد.

برشت خود می‌گوید: "متن باید طنزآلود باشد... وظیفهٔ طنز طرح و توصیف اخلاقیات است. متن نباید احساسی یا اخلاقی باشد بلکه باید اخلاقیات و احساسات را نشان دهد."